Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da God

Gama Allah bai ba ta hikima ba ko kuma iya fahimta.

Duk da haka sa’ad da ta buɗe fikafikanta ta shara da gudu tana yi wa doki da mai hawansa dariya.

“Ko kai ne kake ba doki ƙarfinsa kai kake rufe wuyansa da geza mai yawa?

Ko kai kake sa shi yă yi tsalle kamar fāra, ba ya jin tsoro sai dai a ji tsoronsa.

Yana takawa da ƙarfi yana jin daɗin ƙarfinsa yana shiga filin yaƙi gabagadi.

Yana yi wa tsoro dariya ba ya jin tsoron kome; ba ya guje wa takobi.

Kwari a baka yana lilo a gabansa kibiya da māshi suna wuce kansa.

Yana kartar ƙasa da ƙarfi; ba ya iya tsayawa tsab sa’ad da ya ji busar ƙaho.

Da jin ƙarar ƙaho sai ya ce, ‘Yauwa!’ Ya ji ƙanshin yaƙi daga nesa, da ihun shugabannin yaƙi.

“Ko ta wurin hikimarka ce shirwa take firiya take kuma baza fikafikanta zuwa kudu?

Ko da umarninka ne shaho yake firiya ya kuma yi sheƙarsa a can sama?

Yana zama a kan dutse yă zauna a wurin da dare; cikin duwatsu ne wurin zamansa.

Daga can yake neman abincinsa; idanunsa suna gani daga nesa.

’Ya’yansa suna shan jini, inda akwai waɗanda aka kashe nan za a same shi.”

Ubangiji ya ce wa Ayuba,

“Mai neman sa wa wani laifi zai iya ja da Maɗaukaki? Bari mai tuhumar Allah yă amsa masa.”

Sai Ayuba ya amsa wa Ubangiji,

“Ai, ni ba a bakin kome nake ba ne, ta yaya zan iya amsa maka? Na rufe bakina da hannuna.

Na yi magana sau ɗaya amma ba ni da amsa, sau biyu, amma ba zan ƙara cewa kome ba.”

Sa’an nan Ubangiji ya yi wa Ayuba magana ta cikin guguwa,

“Ka tashi tsaye ka tsaya da ƙarfi kamar namiji; zan yi maka tambaya kuma za ka amsa mini.

“Ko za ka ƙi yarda da shari’ata? Za ka ba ni laifi don ka nuna kai marar laifi ne?

Ko hannunka irin na Allah ne, kuma ko muryarka za tă iya tsawa kamar ta Allah?

Sai ka yi wa kanka ado da ɗaukaka da girma, ka yafa daraja da muƙami.

Ka saki fushinka, ka dubi dukan wani mai girman kai ka wulaƙanta shi.