Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da God

Wa zai iya tuɓe mata mayafinta? Wa zai iya shiga tsakanin ɓawonta.

Wa zai iya buɗe ƙofofin bakinta? Haƙoranta ma abin tsoro ne?

An rufe bayanta da jerin garkuwoyi aka manne su sosai.

Suna kurkusa da juna yadda da ƙyar iska take iya wucewa tsakani.

An haɗa su da juna sun mannu da juna kuma ba za a iya raba su ba.

Numfashinta yana fitar da wuta; idanunta kamar hasken zuwan safe.

Wuta tana fitowa daga bakinta; tartsatsin wuta suna fitowa,

Hayaƙi yana fitowa daga hancinta kamar daga tukunya mai tafasa a kan wutar itace.

Numfashinta yana sa garwashi yă kama wuta, harshen wuta yana fita daga bakinta.

Akwai ƙarfi a cikin wuyanta; razana tana wucewa a gabanta.

Namanta yana da kauri a manne da juna; naman yana da tauri ba ya matsawa.

Ƙirjinta yana da ƙarfi kamar dutse, da ƙarfi kamar dutsen niƙa.

Sa’ad da ta tashi, manya suna tsorata; suna ja da baya.

Takobi ba ta iya yankanta, kibiya ko māshi ba sa iya huda ta.

Ƙarfe kamar kara ne a wurinta tagulla kuma kamar ruɓaɓɓen katako ne a wurinta.

Māsu ba su sa ta tă gudu; jifar majajjawa kamar na ciyawa ne gare ta.

Kulki a gare ta kamar ciyawa ne, tana dariyar wucewar māshi.

Cikinta yana rufe a ɓawo masu ƙarfi, tana kabtar ƙasa in tana tafiya.

Tana sa zurfin kogi yă tafasa kamar tukunya, ta kuma sa teku yă zama kamar tukunyar man shafawa.

A bayanta ya bar haske kamar zurfin ruwan da yana kumfa.

Ba wani abu kamar ta a duniya, halitta marar tsoro.

Tana rena duk masu girman kai. Ita take mulki kan duk masu girman kai.”

Sa’an nan Ayuba ya amsa wa Ubangiji,

“Na san cewa za ka iya yin dukan abubuwa; ba wanda zai iya ɓata shirinka.

Ka yi tambaya, ‘Wane ne wannan da ya ƙi karɓar shawarata shi marar ilimi?’ Ba shakka na yi magana game da abubuwan da ban gane ba, abubuwan ban al’ajabi da sun fi ƙarfin ganewata.