The Babylonian Exile

Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;