Vargje biblike për Select Readings

Pastaj mbreti u kthye nga kopshti i pallatit, në vendin e banketit ku shërbehej vera; ndërkaq Hamani kishte rënë mbi divanin në të cilin rrinte Esteri. Atëherë mbreti thirri: "Dashke gjithashtu të dhunosh mbretëreshën, ndërsa unë vetë jam në shtëpi?". Sa dolën këto fjalë nga goja e mbretit, ia mbuluan fytyrën Hamanit.

Pastaj Harbonahu, një nga eunukët, tha përpara mbretit: "Ja, në shtëpinë e vetë Hamanit është ngritur një trekëmbësh, i lartë pesëdhjetë kubitë, që Hamani kishte përgatitur për Mardokeun, i cili kishte folur për të mirën e mbretit". Mbreti tha: "Vareni aty këtë!".

Kështu Hamanin e varën në trekëmbëshin që kishte përgatitur për Mardokeun. Dhe zemërimi i mbretit u qetësua.

"Njeriu i lindur nga një grua jeton pak ditë dhe është plot shqetësime.

Mbin si një lule, pastaj pritet; ikën me vrap si një hije dhe nuk e ka të gjatë.

Mbi një qenie të tillë ti i mban sytë të hapur, dhe më bën që të dal në gjyq bashkë me ty.

Kush mund të nxjerrë një gjë të pastër nga një gjë e papastër? Askush.

Sepse ditët e saj janë të caktuara, numri i muajve të saj varet nga ti, dhe ti i ke vendosur kufij që nuk mund t'i kapërcejë.

Hiqe shikimin nga ai dhe lëre të qetë, deri sa të mbarojë ditën e tij si një argat.

Të paktën për drurin ka shpresë; në rast se pritet, rritet përsëri dhe vazhdon të mugullojë.

Edhe sikur rrënjët e tij të plaken nën tokë dhe trungu i tij të vdesë nën dhe,

me të ndjerë ujin, mugullon përsëri dhe lëshon degë si një bimë.

Njeriu përkundrazi vdes dhe mbetet i shtrirë për dhe; kur është duke nxjerrë frymën e fundit, ku është, pra?

"Me siguri ka një minierë për argjendin dhe një vend ku bëhet rafinimi i arit.

Hekuri nxirret nga toka dhe guri i shkrirë jep bakrin.

Njeriu i jep fund territ dhe hulumton thellësitë më të mëdha në kërkim të gurëve të varrosur në terr dhe në hijen e vdekjes.

Ai çel një pus larg vendbanimit, në vende të harruara nga këmbësorët; janë pezull dhe lëkunden larg njerëzve.

Sa për tokën, prej asaj del buka, por nga poshtë është e trazuar nga zjarri.

Gurët e saj janë banesa e safirëve dhe përmbajnë pluhur ari.

Shpendi grabitqar nuk e njeh shtegun dhe as syri i skifterit nuk e ka parë kurrë.

Bishat e egra nuk e kanë përshkruar dhe as luani nuk ka kaluar kurrë andej.

Njeriu vë dorë mbi strallin dhe i rrëzon malet nga rrënjët.

Hap galeri ndër shkëmbinj dhe syri i tij sheh gjithçka që është e çmuar.

Zë rrjedhat ujore që të mos rrjedhin, dhe nxjerr në dritë gjërat e fshehura.

Po ku mund ta gjesh diturinë, dhe ku është vendi i zgjuarsisë?