Wersety biblijne o Select Readings

Potem król wrócił się z ogrodu, który był przy pałacu, do domu, gdzie pił wino; a Haman upadł był na łoże, na którem siedziała Tedy rzekł król: Izali jeszcze i gwałt chce uczynić królowej u mnie w domu? A gdy te słowa wyszły z ust królewskich, zaraz twarz Hamanową nakryto.

Wtem rzekł Harbona, jeden z komorników, przed królem: Oto jeszcze szubienica, którą był zgotował Haman na Mardocheusza, który się starał o dobre królewskie, stoi przy domu Hamanowym wzwyż na pięćdziesiąt łokci. I rzekł król: Powieście go na niej.

I powieszono Hamana na onej szubienicy, którą był zgotował Mardocheuszowi. A tak uspokoił się gniew królewski.

Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;

Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.

Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.

W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;

A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.

Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?