Zion

Wszakże wziął Dawid zamek Syoński, a toć jest miasto Dawidowe.

Tedy zebrał Salomon starsze Izraelskie, i wszystkie celniejsze z każdego pokolenia, i przedniejsze z ojców synów Izraelskich, do siebie do Jeruzalemu, aby przeniesiona była skrzynia przymierza Pańskiego z miasta Dawidowego, które jest Syon.

A teć są słowa, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.

I rzekli obywatele Jebuzejscy do Dawida: Nie wnijdziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syoński, który jest miastem Dawidowem.

Tedy zebrał Salomon starszych z Izraela, i wszystkich przedniejszych z każdego pokolenia, i przedniejszych z ojców synów Izraelskich, do Jeruzalemu, aby przenieśli skrzynię przymierza Pańskiego z miasta Dawidowego, które jest Syon.

Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.

Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.

Hańbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.

Niech cię Pan wysłucha w dzień utrapienia; niech cię wywyższy imię Boga Jakóbowego.

NIech się rozweseli góra Syon: niech się rozradują córki Judzkie dla sądów twoich, Boże!

Objaśnił się Bóg z Syonu w doskonałej ozdobie.

Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz.

Tam się bardzo ulękną, gdzie niemasz strachu; albowiem Bóg rozproszy kości tych, którzy cię oblegli; ty ich pohańbisz, bo ich Bóg wzgardzi. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy Bóg przywróci z więzienia lud swój, rozraduje się Jakób, rozweseli się Izrael.

Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa.

Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.

Znajomy jest Bóg w Judzkiej ziemi, w Izraelu wielkie imię jego.

Którzy idąc przez dolinę morwów, za źródło go sobie pokładają, i deszcz pożegnania przychodzi na nich.

Umiłował Pan bramy Syońskie nad wszystkie przybytki Jakóbowe.

Także i o Syonie mówić będą:Ten i ów urodził się w nim; a sam Najwyższy ugruntuje go.

To usłyszawszy Syon rozweseli się, a radować się będą córki Judzkie, dla sądów twoich, Panie!

Pan na Syonie wielki, a wywyższony nad wszystkie narody.

Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;