Przejdź do treści

Wersety biblijne o Select Readings: The raising of Lazarus

32 wersetów · 47 aspektów

Wersety o The raising of Lazarus

  1. A był niektóry chory Łazarz z Betanii, z miasteczka Maryi i Marty, siostry jej.

  2. (A to była ona Maryja, która pomazała Pana maścią, i ucierała nogi jego włosami swojemi, której brat Łazarz chorował.)

  3. Posłały tedy siostry do niego, mówiąc: Panie! oto ten, którego miłujesz, choruje.

  4. (A była Betania blisko Jeruzalemu, jakoby na piętnaście stajan.)

  5. A przyszło było wiele Żydów do Marty i Maryi, aby je cieszyli po bracie ich.

  6. Marta tedy, gdy usłyszała, że Jezus idzie, bieżała przeciwko niemu; ale Maryja w domu siedziała.

  7. I rzekła Marta do Jezusa: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

  8. Ale i teraz wiem, że o cokolwiek byś prosił Boga, da ci to Bóg.

  9. Rzekł jej Jezus: Wstanieć brat twój.

  10. Rzekła mu Marta: Wiem, iż wstanie przy zmartwychwstaniu w on ostateczny dzień.

  11. I rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto w mię wierzy, choćby też umarł, żyć będzie.

  12. A wszelki, który żyje, a wierzy w mię, nie umrze na wieki. Wierzyszże temu?

  13. Rzekła mu: I owszem Panie! Jam uwierzyła, żeś ty jest Chrystus, Syn Boży, który miał przyjść na świat.

  14. A to rzekłszy szła i potajemnie zawołała Maryję, siostrę swoję, mówiąc: jest tu nauczyciel, i woła cię.

  15. Ona skoro usłyszała, wnet wstała i szła do niego.

  16. (A Jezus jeszcze był nie przyszedł do miasteczka, ale był na temże miejscu, gdzie Marta była wyszła przeciwko niemu.)

  17. Żydowie tedy, którzy z nią byli w domu, a cieszyli ją, ujrzawszy Maryję, iż prędko wstała i wyszła, szli za nią, mówiąc: Idzie do grobu, aby tam płakała.

  18. Ale Maryja, gdy tam przyszła, gdzie był Jezus, ujrzawszy go, przypadła do nóg jego i rzekła: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

  19. Jezus tedy, gdy ją ujrzał płaczącą, i Żydy, którzy byli z nią przyszli, płaczące, rozrzewnił się w duchu i zafrasował się,

  20. I rzekł: Gdzieście go położyli? Rzekli mu: Panie! pójdź, a oglądaj.

  21. I zapłakał Jezus.

  22. Tedy rzekli Żydowie: Wej! jakoć go miłował.

  23. A niektórzy z nich mówili: Nie mógłże ten, który otworzył oczy ślepego, uczynić, żeby ten był nie umarł?

  24. Ale Jezus zasię rozrzewniwszy się sam w sobie, przyszedł do grobu; a była jaskinia, a kamień był położony na niej.

  25. I rzekł Jezus: Odejmijcie ten kamień. Rzekła mu Marta, siostra onego umarłego: Panie! jużci cuchnie; bo już cztery dni w grobie.