God बद्दल बायबलमधील वचने

“माझे दिवस एखाद्या धावपट्टू पेक्षाही वेगवान आहेत; आनंदाची झलक नसतानाच ते उडून जातात.

ते लव्हाळ्याच्या वेगवान तारवांसारखे, भक्ष्यावर झडप घालणार्‍या गरुडासारखे निघून जात आहेत.

मी जर म्हणालो की, ‘मी माझे गार्‍हाणे विसरेन, माझे भाव बदलून उल्हास करेन,’

तरी माझ्यावर आणखी मोठी दुःखे येतील; कारण हे परमेश्वरा, मला ठाऊक आहे की तुम्ही मला निर्दोष ठरविणार नाही.

मी आधी दोषी ठरविला गेलो आहे, तर मग मी व्यर्थ प्रयत्न का करावे?

जरी मी स्वतःला साबणाने, आणि माझे हात क्षाराने धुतले,

तरी देखील तुम्ही मला चिखलाच्‍या खड्ड्यात टाकाल, आणि माझी वस्त्रे सुद्धा माझा तिरस्कार करतील.

“कारण ते माझ्यासारखे मानव नाहीत की मी त्यांना उत्तर द्यावे, किंवा न्यायालयात आम्ही समोरासमोर येऊन वाद घालू.

परंतु आमच्यामध्ये जर कोणी मध्यस्थी करणारा असता, कोणी आम्हाला एकत्र आणणारा असता,

कोणीतरी परमेश्वराचा दंड माझ्यावरून काढावा, म्हणजे त्यांचा धाक मला अजून भयभीत करणार नाही.

मग मी त्यांच्याशी निर्भयपणे बोलेन, पण या घटकेला, मी ते करू शकत नाही.

मी परमेश्वराला म्हणेन: मला दोषी ठरवू नका, पण माझ्याविरुद्ध काय आरोप आहेत ते मला सांगा.

माझा छळ करण्यात तुम्हाला आनंद वाटतो का, दुष्टांच्या योजना पाहून तुम्ही हास्य पावता, आणि मी तुमची हस्तकृती आहे, त्या मला तुम्ही झिडकारून देता?

तुम्हाला मानवी डोळे आहेत का? मनुष्याप्रमाणे तुम्ही पाहू शकता का?

तुमचा जीवनक्रम मनुष्यासमान आहे का, किंवा त्या बलवान मनुष्यासारखे तुमचे आयुष्य आहे,

म्हणून तुम्ही माझे दोष शोधावेत आणि माझी पापे बारकाईने तपासून पाहावी;

मी दोषी नाही हे जरी तुम्हाला माहीत आहे आणि मला तुमच्या हातून सोडविणारा कोणी नाही?

“तुमच्या हातांनी मला घडवून निर्माण केले आहे. आणि तुम्हीच फिरून मला नष्ट करणार आहात काय?

तुम्ही मला मातीच्या कलशाप्रमाणे घडविले याचे स्मरण करा, पुन्हा तुम्हीच मला धुळीत मिळविणार काय?

दुधाप्रमाणे तुम्ही मला ओतले नाही का तरी दह्यासारखे तुम्हीच विरजवले आहे,

तुम्ही मला त्वचा व मांस दिले, आणि हाडे व स्नायू यांनी मला जोडले नाही का?

तुम्ही मला जीवन देऊन दया दाखविली, आणि तुमच्या निगेत माझा आत्मा सुरक्षित राहिला.

“परंतु हे तुम्ही तुमच्या हृदयात गुप्त ठेवले, आणि मला माहीत आहे की हे तुमच्या मनामध्ये होते:

मी जर पातक केले, तर तुमची नजर माझ्यावर आहे आणि माझ्या पापांबद्दल शिक्षा दिल्यावाचून राहणार नाही.

जर मी दोषी असेन; तर माझा धिक्कार असो! मी निष्पाप असलो, तरीसुद्धा मी माझे डोके उंच करू शकत नाही, कारण मी लज्जेने व्याप्त झालो आहे आणि माझ्या दुःखात बुडून गेलो आहे.