Vargje biblike për God

Tani ditët e mia kalojnë më shpejt se një vrapues, ikin pa parë asnjë të mirë.

Ikin shpejt si anijet prej xunkthi, si shqiponja që sulet mbi gjahun e vet.

Në qoftë se them: "Dua ta harroj vajtimin, ta lë pamjen time të trishtuar dhe të tregohem i gëzuar",

më hyn frika për të gjitha dhembjet e mia; e di mirë që ti nuk do të më konsiderosh të pafajshëm.

Në qoftë se jam i dënuar tanimë, pse të lodhem më kot?

Edhe sikur të lahesha me borë dhe të pastroja duart e mia me sodë,

ti do të më hidhje në baltën e një grope, edhe vetë rrobat e mia do të më kishin lemeri.

Në të vërtetë ai nuk është një njeri si unë, të cilit mund t'i përgjigjemi dhe të dalim në gjyq bashkë.

Nuk ka asnjë arbitër midis nesh, që të vërë dorën mbi ne të dy.

Le të largojë nga unë shkopin e tij, tmerri i tij të mos më trembë.

Atëherë do të mund të flas pa pasur frikë prej tij, sepse nuk jam kështu me veten time.

Do t'i them Perëndisë: "Mos më dëno! Bëmë të ditur pse grindesh me mua.

A të duket mirë të shtypësh, të përçmosh veprën e duarve të tua dhe të tregohesh në favor të qëllimeve të njerëzve të këqij?

A ke sy prej mishi, apo shikon edhe ti si shikon njeriu?

A janë vallë ditët e tua si ditët e një të vdekshmi, vitet e tua si ditët e një njeriu,

sepse ti duhet të hetosh lidhur me fajin tim dhe të kërkosh mëkatin tim,

megjithëse e di që nuk jam fajtor dhe që nuk ka njeri që mund të më çlirojë nga dora jote?

Duart e tua më kanë bërë dhe më kanë dhënë trajtë por tani ti kërkon të më zhdukësh.

Mbaj mend, të lutem, që më ke modeluar si argjila, dhe do të më bësh të kthehem në pluhur!

A nuk më ke derdhur vallë si qumështi dhe më ke piksur si djathi?

Ti më ke veshur me lëkurë dhe me mish, më ke thurur me kocka dhe me nerva.

Më ke dhënë jetë dhe dashamirësi, dhe providenca jote është kujdesur për frymën time,

por këto gjëra i fshihje në zemrën tënde; tani unë e di që ti mendoje një gjë të tillë.

Në qoftë se mëkatoj, ti më ndjek me sy dhe nuk më lë të pandëshkuar për fajin tim.

Në qoftë se jam i keq, mjerë unë! Edhe sikur të jem i drejtë, nuk do të guxoja të ngrija kokën, i ngopur siç jam nga poshtërsia dhe duke parë mjerimin tim.