TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 2100–1900 BC
Abraham: The Covenant
God calls Abram from Ur, establishes an everlasting covenant, and promises a son through whom all nations will be blessed.
آیات این دوره
- پیدایش ۱۴:۱۳حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و یكی كه نجات یافته بود آمده، ابرام عبرانی را خبر داد. و او در بلوطستان مَمری آموری كه برادر اشكول و عانر بود، ساكن بود. و ایشان با ابرام همعهد بودند.
- پیدایش ۱۴:۱۴حدود ۱۹۱۳ پ.م.
چون ابرام از اسیری برادر خود آگاهی یافت، سیصد و هجده تن از خانهزادان كارآزمودۀ خود را بیرون آورده، در عقب ایشان تا دان بتاخت.
- پیدایش ۱۴:۱۵حدود ۱۹۱۳ پ.م.
شبانگاه، او و ملازمانش، بر ایشان فرقه فرقه شده، ایشان را شكست داده، تا به حوبه كه به شمال دمشق واقع است، تعاقب نمودند.
- پیدایش ۱۴:۱۶حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و همۀ اموال را باز گرفت، و برادر خود، لوط و اموال او را نیز با زنان و مردان باز آورد.
- پیدایش ۱۴:۱۷حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و بعد از مراجعت وی از شكست دادن كدرلاعمر و ملوكی كه با وی بودند، ملك سُدُوم تا به وادی شاوه، كه وادی المَلِك باشد، به استقبال وی بیرون آمد.
- پیدایش ۱۴:۱۸حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و ملكیصدق، مَلِكِ سالیم، نان و شراب بیرون آورد. و او كاهن خدای تعالی بود،
- پیدایش ۱۴:۱۹حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و او را مبارك خوانده، گفت: «مبارك باد ابرام از جانب خدای تعالی، مالك آسمان و زمین.
- پیدایش ۱۴:۲۰حدود ۱۹۱۳ پ.م.
ومتبارك باد خدای تعالی، كه دشمنانت را به دستت تسلیم كرد.» و او را از هر چیز، ده یك داد.
- پیدایش ۱۴:۲۱حدود ۱۹۱۳ پ.م.
و ملك سدوم به ابرام گفت: «مردم را به من واگذار و اموال را برای خود نگاه دار.»
- پیدایش ۱۴:۲۲حدود ۱۹۱۳ پ.م.
ابرام به ملك سدوم گفت: «دست خود را به یهوه خدای تعالی، مالك آسمان و زمین، برافراشتم،
- پیدایش ۱۴:۲۳حدود ۱۹۱۳ پ.م.
كه از اموال تو رشتهای یا دُوّال نعلینی بر نگیرم، مبادا گویی "من ابرام را دولتمند ساختم".
- پیدایش ۱۴:۲۴حدود ۱۹۱۳ پ.م.
مگر فقط آنچه جوانان خوردند و بهرۀ عانر و اشكول و ممری كه همراه من رفتند، ایشان بهرۀ خود را بردارند. »
- پیدایش ۱۵:۱حدود ۱۹۱۱ پ.م.
بعد از این وقایع، كلام خداوند در رؤیا، به ابرام رسیده، گفت: «ای ابرام مترس، من سپر تو هستم، و اجر بسیار عظیم تو. »
- پیدایش ۱۵:۲حدود ۱۹۱۱ پ.م.
ابرام گفت: «ای خداوند یهوه، مرا چه خواهی داد، و من بیاولاد میروم، و مختار خانهام، این العاذار دمشقی است؟»
- پیدایش ۱۵:۳حدود ۱۹۱۱ پ.م.
و ابرام گفت: «اینك مرا نسلی ندادی، و خانهزادم وارث من است.»
- پیدایش ۱۵:۴حدود ۱۹۱۱ پ.م.
در ساعت، كلام خداوند به وی در رسیده، گفت: «این وارث تو نخواهد بود، بلكه كسی كه از صُلب تو درآید، وارث تو خواهد بود.»
- پیدایش ۱۵:۵حدود ۱۹۱۱ پ.م.
و او را بیرون آورده، گفت: «اكنون بسوی آسمان بنگر و ستارگان را بشمار، هرگاه آنها را توانی شمرد.» پس به وی گفت: «ذُرّیت تو چنین خواهد بود.»
- پیدایش ۱۵:۶حدود ۱۹۱۱ پ.م.
و به خداوند ایمان آورد، و او، این را برای وی عدالت محسوب كرد.
- پیدایش ۱۵:۷حدود ۱۹۱۱ پ.م.
پس وی را گفت: «من هستم یهوه كه تو را از اور كلدانیان بیرون آوردم، تا این زمین را به ارثیت، به توبخشم.»
- پیدایش ۱۵:۸حدود ۱۹۱۱ پ.م.
گفت: «ای خداوند یهوه، به چه نشان بدانم كه وارث آن خواهم بود؟»
- پیدایش ۱۵:۹حدود ۱۹۱۱ پ.م.
به وی گفت: «گوسالۀ مادۀ سه ساله و بز مادۀ سه ساله و قوچی سه ساله و قمری و كبوتری برای من بگیر. »
- پیدایش ۱۵:۱۰حدود ۱۹۱۱ پ.م.
پس این همه را بگرفت، و آنها را از میان، دو پاره كرد، و هر پارهای را مقابل جفتش گذاشت، لكن مرغان را پاره نكرد.
- پیدایش ۱۵:۱۱حدود ۱۹۱۱ پ.م.
و چون لاشخورها بر لاشهها فرود آمدند، ابرام آنها را راند.
- پیدایش ۱۵:۱۲حدود ۱۹۱۱ پ.م.
و چون آفتاب غروب میكرد، خوابی گران بر ابرام مستولی شد، و اینك تاریكی ترسناك سخت، او را فرو گرفت.
- پیدایش ۱۵:۱۳حدود ۱۹۱۱ پ.م.
پس به ابرام گفت: «یقین بدان كه ذُریت تو در زمینی كه از آن ایشان نباشد، غریب خواهند بود، و آنها را بندگی خواهند كرد، و آنها چهارصد سال ایشان را مظلوم خواهند داشت.