پرش به محتوا

circa 2100–1900 BC

Abraham: The Covenant

God calls Abram from Ur, establishes an everlasting covenant, and promises a son through whom all nations will be blessed.

394 آیه · 1 کتاب پوشش‌داده‌شده

  1. پیدایش ۱۵:۱۴حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و بر آن‌ امتی‌ كه‌ ایشان‌ بندگان‌ آنها خواهند بود، من‌ داوری‌ خواهم‌ كرد. و بعد از آن‌ با اموال‌ بسیار بیرون‌ خواهند آمد.

  2. پیدایش ۱۵:۱۵حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و تو نزد پدران‌ خود به‌ سلامتی‌ خواهی‌ رفت‌، و در پیری‌ نیكو مدفون‌ خواهی‌ شد.

  3. پیدایش ۱۵:۱۶حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و در پشت‌ چهارم‌ بدینجا خواهند برگشت‌، زیرا گناه‌ اَموریان‌ هنوز تمام‌ نشده‌ است‌. »

  4. پیدایش ۱۵:۱۷حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و واقع‌ شد كه‌ چون‌ آفتاب‌ غروب‌ كرده‌ بود و تاریك‌ شد، تنوری‌ پر دود و چراغی‌ مشتعل‌ از میان‌ آن‌ پاره‌ها گذر نمود.

  5. پیدایش ۱۵:۱۸حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    در آن‌ روز، خداوند با ابرام‌ عهد بست‌ و گفت‌: «این‌ زمین‌ را از نهر مصر تا به‌ نهر عظیم‌، یعنی‌ نهر فرات‌، به‌ نسل‌ تو بخشیده‌ام‌،

  6. پیدایش ۱۵:۱۹حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    یعنی‌ قینیان‌ و قَنِّزیان‌ و قَدْمونیان‌

  7. پیدایش ۱۵:۲۰حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و حِتّیان‌ و فَرِزیان‌ و رَفائِیان‌،

  8. پیدایش ۱۵:۲۱حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و اَمُوریان‌ و كنعانیان‌ و جرجاشیان‌ و یبوسیان‌ را. »

  9. پیدایش ۱۶:۱حدود ۱۹۱۲ پ.م.

    و سارای‌، زوجۀ ابرام‌، برای‌ وی‌فرزندی‌ نیاورد. و او را كنیزی‌ مصری‌، هاجر نام‌ بود.

  10. پیدایش ۱۶:۲حدود ۱۹۱۲ پ.م.

    پس‌ سارای‌ به‌ ابرام‌ گفت‌: «اینك‌ خداوند مرا از زاییدن‌ باز داشت‌. پس‌ به‌ كنیز من‌ درآی‌، شاید از او بنا شوم‌.» و ابرام‌ سخن‌ سارای‌ را قبول‌ نمود.

  11. پیدایش ۱۶:۳حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و چون‌ ده‌ سال‌ از اقامت‌ ابرام‌ در زمین‌ كنعان‌ سپری‌ شد، سارای‌ زوجۀ ابرام‌، كنیز خود هاجر مصری‌ را برداشته‌، او را به‌ شوهر خود، ابرام‌، به‌ زنی‌ داد.

  12. پیدایش ۱۶:۴حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    پس‌ به‌ هاجر درآمد و او حامله‌ شد. و چون‌ دید كه‌ حامله‌ است‌، خاتونش‌ بنظر وی‌ حقیر شد.

  13. پیدایش ۱۶:۵حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و سارای‌ به‌ ابرام‌ گفت‌: «ظلم‌ من‌ بر تو باد! من‌ كنیز خود را به‌ آغوش‌ تو دادم‌ و چون‌ آثار حمل‌ در خود دید، در نظر او حقیر شدم‌. خداوند در میان‌ من‌ و تو داوری‌ كند.»

  14. پیدایش ۱۶:۶حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    ابرام‌ به‌ سارای‌ گفت‌: «اینك‌ كنیز تو به‌ دست‌ توست‌، آنچه‌ پسند نظر تو باشد، با وی‌ بكن‌.» پس‌ چون‌ سارای‌ با وی‌ بنای‌ سختی‌ نهاد، او از نزد وی‌ بگریخت‌.

  15. پیدایش ۱۶:۷حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و فرشتۀ خداوند او را نزد چشمۀ آب‌ در بیابان‌، یعنی‌ چشمه‌ای‌ كه‌ به‌ راه‌ شور است‌، یافت‌.

  16. پیدایش ۱۶:۸حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و گفت‌: «ای‌ هاجر، كنیز سارای‌، از كجا آمدی‌ و كجا می‌روی‌؟» گفت‌: «من‌ از حضور خاتون‌ خود سارای‌ گریخته‌ام‌.»

  17. پیدایش ۱۶:۹حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    فرشتۀ خداوند به‌ وی‌ گفت‌: «نزد خاتون‌ خود برگرد و زیر دست‌ او مطیع‌ شو.»

  18. پیدایش ۱۶:۱۰حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و فرشتۀ خداوند به‌ وی‌ گفت‌: «ذریت‌ تو را بسیار افزون‌ گردانم‌، به‌ حدی‌ كه‌ از كثرت‌ به‌ شماره‌ نیایند.»

  19. پیدایش ۱۶:۱۱حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و فرشتۀ خداوند وی‌ را گفت‌: «اینك‌ حامله‌ هستی‌ و پسری‌ خواهی‌ زایید، و اورا اسماعیل‌ نام‌ خواهی‌ نهاد، زیرا خداوند تظلم‌ تو را شنیده‌ است‌.

  20. پیدایش ۱۶:۱۲حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و او مردی‌ وحشی‌ خواهد بود، دست‌ وی‌ به‌ ضد هر كس‌ و دست‌ هر كس‌ به‌ ضد او، و پیش‌ روی‌ همۀ برادران‌ خود ساكن‌ خواهد بود.»

  21. پیدایش ۱۶:۱۳حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    و او، نام‌ خداوند را كه‌ با وی‌ تكلم‌ كرد، «اَنْتَایل‌رُئی‌» خواند، زیرا گفت‌: «آیا اینجا نیز به‌ عقب‌ او كه‌ مرا می‌بیند، نگریستم‌.»

  22. پیدایش ۱۶:۱۴حدود ۱۹۱۱ پ.م.

    از این‌ سبب‌ آن‌ چاه‌ را «بِئَرلَحَی‌رُئی‌» نامیدند، اینك‌ در میان‌ قادِش‌ و بارَد است‌.

  23. پیدایش ۱۶:۱۵حدود ۱۹۱۰ پ.م.

    و هاجر از ابرام‌ پسری‌ زایید، و ابرام‌ پسر خود را كه‌ هاجر زایید، اسماعیل‌ نام‌ نهاد.

  24. پیدایش ۱۶:۱۶حدود ۱۹۱۰ پ.م.

    و ابرام‌ هشتاد و شش‌ ساله‌ بود چون‌ هاجر اسماعیل‌ را برای‌ ابرام‌ بزاد.

  25. پیدایش ۱۷:۱حدود ۱۸۹۷ پ.م.

    و چون‌ ابرام‌ نود و نه‌ ساله‌ بود، خداوند بر ابرام‌ ظاهر شده‌، گفت‌: «من‌ هستم‌ خدای‌ قادر مطلق‌. پیش‌ روی‌ من‌ بخرام‌ و كامل‌ شو.