TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 2100–1900 BC
Abraham: The Covenant
God calls Abram from Ur, establishes an everlasting covenant, and promises a son through whom all nations will be blessed.
آیات این دوره
- پیدایش ۲۳:۳حدود ۱۸۶۰ پ.م.
و ابراهیم از نزد مِیت خود برخاست و بنیحِت را خطاب كرده، گفت:
- پیدایش ۲۳:۴حدود ۱۸۶۰ پ.م.
«من نزد شما غریب و نزیل هستم. قبری از نزد خود بهملكیت من دهید، تا میت خود را از پیش روی خود دفن كنم.»
- پیدایش ۲۳:۵حدود ۱۸۶۰ پ.م.
پس بنیحت در جواب ابراهیم گفتند:
- پیدایش ۲۳:۶حدود ۱۸۶۰ پ.م.
«ای مولای من، سخن ما را بشنو. تو در میان ما رئیس خدا هستی. در بهترین مقبرههای ما میت خود را دفن كن. هیچ كدام از ما، قبر خویش را از تو دریغ نخواهد داشت كه میت خود را دفن كنی.»
- پیدایش ۲۳:۷حدود ۱۸۶۰ پ.م.
پس ابراهیم برخاست، و نزد اهل آن زمین، یعنی بنیحت، تعظیم نمود.
- پیدایش ۲۳:۸حدود ۱۸۶۰ پ.م.
و ایشان را خطاب كرده، گفت: «اگر مَرْضَی شما باشد كه میت خود را از نزد خود دفن كنم، سخن مرا بشنوید و به عفرون بن صوحار، برای من سفارش كنید،
- پیدایش ۲۳:۹حدود ۱۸۶۰ پ.م.
تا مغارۀ مَكفیله را كه از املاك او در كنار زمینش واقع است، به من دهد، به قیمت تمام، در میان شما برای قبر، به ملكیت من بسپارد. »
- پیدایش ۲۳:۱۰حدود ۱۸۶۰ پ.م.
و عفرون در میان بنیحت نشسته بود. پس عفرونِ حتی، در مسامع بنیحت، یعنی همه كه به دروازۀ شهر او داخل میشدند، در جواب ابراهیم گفت:
- پیدایش ۲۳:۱۱حدود ۱۸۶۰ پ.م.
«ای مولای من، نی، سخن مرا بشنو، آن زمین را به تو میبخشم، و مغارهای را كه در آن است به تو میدهم، بحضور ابنای قوم خود، آن را به تو میبخشم. میت خود را دفن كن. »
- پیدایش ۲۳:۱۲حدود ۱۸۶۰ پ.م.
پس ابراهیم نزد اهل آن زمین تعظیم نمود،
- پیدایش ۲۳:۱۳حدود ۱۸۶۰ پ.م.
و عفرون را به مسامع اهل زمین خطاب كرده، گفت: «اگر تو راضی هستی، التماس دارم عرض مرا اجابت كنی. قیمت زمین را به تو میدهم، از من قبول فرمای، تا در آنجا میت خود را دفن كنم.»
- پیدایش ۲۳:۱۴حدود ۱۸۶۰ پ.م.
عفرون در جواب ابراهیم گفت:
- پیدایش ۲۳:۱۵حدود ۱۸۶۰ پ.م.
«ای مولای من، از من بشنو، قیمت زمین چهارصد مثقال نقره است، این در میان من و تو چیست؟ میت خود را دفن كن. »
- پیدایش ۲۳:۱۶حدود ۱۸۶۰ پ.م.
پس ابراهیم سخن عفرون را اجابت نمود، و آن مبلغی را كه در مسامع بنیحت گفته بود،یعنی چهارصد مثقال نقرۀ رایج المعامله، به نزد عفرون وزن كرد.
- پیدایش ۲۳:۱۷حدود ۱۸۶۰ پ.م.
پس زمین عفرون، كه در مَكفِیله، برابر ممری واقع است، یعنی زمین و مغارهای كه در آن است، با همۀ درختانی كه در آن زمین، و در تمامی حدود و حوالی آن بود، مقرر شد
- پیدایش ۲۳:۱۸حدود ۱۸۶۰ پ.م.
به ملكیت ابراهیم، بحضور بنیحت، یعنی همه كه به دروازۀ شهرش داخل میشدند.
- پیدایش ۲۳:۱۹حدود ۱۸۶۰ پ.م.
از آن پس، ابراهیم، زوجۀ خود ساره را در مغارۀ صحرای مكفیله، در مقابل ممری، كه حبرون باشد، در زمین كنعان دفن كرد.
- پیدایش ۲۳:۲۰حدود ۱۸۶۰ پ.م.
و آن صحرا، با مغارهای كه در آن است، از جانب بنیحت، به ملكیت ابراهیم به جهت قبر مقرر شد.
- پیدایش ۲۴:۱حدود ۱۸۵۷ پ.م.
خداوند ، ابراهیم را در هر چیز بركت داد.
- پیدایش ۲۴:۲حدود ۱۸۵۷ پ.م.
و ابراهیم به خادم خود كه بزرگ خانۀ وی و بر تمام مایملك او مختار بود، گفت: «اكنون دست خود را زیر ران من بگذار.
- پیدایش ۲۴:۳حدود ۱۸۵۷ پ.م.
و به یهوه، خدای آسمان و خدای زمین، تو را قسم میدهم، كه زنی برای پسرم از دختران كنعانیان كه در میان ایشان ساكنم نگیری،
- پیدایش ۲۴:۴حدود ۱۸۵۷ پ.م.
بلكه به ولایت من و به مولدم بروی، و از آنجا زنی برای پسرم اسحاق بگیری.»
- پیدایش ۲۴:۵حدود ۱۸۵۷ پ.م.
خادم به وی گفت: «شاید آن زن راضی نباشد كه با من بدین زمین بیاید؟ آیا پسرت را بدان زمینی كه از آن بیرون آمدی، بازبرم؟»
- پیدایش ۲۴:۶حدود ۱۸۵۷ پ.م.
ابراهیم وی را گفت: «زنهار، پسر مرا بدانجا باز مبری.
- پیدایش ۲۴:۷حدود ۱۸۵۷ پ.م.
یهوه، خـدای آسمـان كه مرا از خانۀ پدرم و از زمین مولَد من بیرون آورد و به من تكلم كرد و قسم خورده، گفت: "كه این زمین را به ذریت تو خواهم داد." او فرشتۀ خود را پیش روی تو خواهد فرستاد، تا زنی برای پسرم از آنجا بگیری.