Vargje biblike për Wives

Gjen lesh dhe li dhe punon me gëzim me duart e veta.

Ajo u përngjan anijeve të tregëtarëve: e sjell ushqimin e saj nga larg.

Çohet që me natë për t'i ndarë ushqimin familjes së saj dhe për t'u dhënë urdhërat e nevojshme shërbëtoreve të saj.

Ajo shikon një arë dhe e ble; me duart e saj mbjell një vresht.

Ngjesh me forcë ijët dhe i bën më të fortë krahët e saj.

E kupton që tregëtia e saj po shkon mbarë dhe llamba e saj e natës nuk i shuhet.

Shtrin dorën mbi furkën, pëllëmbat e saj zënë boshtin.

I shtrin dorën të varfërit dhe i jep dorën nevojtarit.

Nuk i trembet borës për familjen e saj, sepse tërë ata të shtëpisë së vet kanë një veshje të dyfishtë.

Bën për vete mbulesa si sixhade dhe rrobat e saj janë prej liri shumë të hollë dhe të purpurta.

Burri i saj nderohet te porta, kur ulet bashkë me pleqtë e vendit.

Përgatit rroba prej liri dhe i shet, i furnizon me breza tregtarët.

Forca dhe nderi janë rrobat e saj dhe qesh për ditët që do të vijnë.

Hap gojën e saj me dituri dhe mbi gjuhën e saj është ligji i mirësisë.

Ajo mbikqyr si shkon shtëpia e vet dhe nuk ha bukën e përtacisë.

Bijtë e saj ngrihen dhe e shpallin fatlume; edhe burri i saj e lëvdon duke thënë:

Në fakt Herodi vet kishte dhënë urdhër të arrestohej Gjoni dhe të mbahej i lidhur në burg për shkak të Herodiadës, gruas së Filipit, vëllait të tij, sepse e kishte marrë për grua.

Që të dy ishin të drejtë në sytë e Perëndisë, duke ecur pa të metë në të gjitha urdhërimet dhe ligjet e Zotit.

Kurse një farë burri, me emër Anania, me gruan e vet Safira, shiti një arë,

por mbajti për vete një pjesë të parave, me miratimin e gruas, dhe e çoi mbetjen te këmbët e apostujve.

Dhe si gjeti një farë Judeu, me emër Akuila, lindur në Pont, i ardhur rishtas nga Italia bashkë me gruan e tij Priskilën (sepse Klaudi kishte urdhëruar që të gjithë Judenjtë të largohen nga Roma), shkoi tek ata.

Ai filloi të flasë lirisht në sinagogë. Dhe, kur Akuila dhe Priskila e dëgjuan, e morën me vete dhe ia shtjelluan më thellë udhën e Perëndisë.

Sepse gruaja e martuar është e lidhur nga ligji me burrin deri sa ai rron, por, po i vdiq burri, lirohet nga ligji i burrit.

Prandaj, nëse, kur i rron burri, ajo bashkohet me një burrë tjetër, do të quhet shkelëse e kurorës; por kur i vdes burri ajo është e liruar nga ligji, që të mos jetë shkelëse e kurorës, po u bë gruaja e një burrë tjetër.

Burri le të kryejë detyrën martesore ndaj gruas, po ashtu edhe gruaja ndaj burrit.