Vargje biblike për Afflictions

Duke hapur gojën e tyre kundër meje, ata më godasin me përçmim mbi faqet, mblidhen tok kundër meje.

Perëndia më ka dhënë në duart e të pabesëve, më ka dorëzuar në duart e njerëzve të këqij.

Jetoja i qetë, por ai më shkatërroi, më kapi për qafe dhe më bëri copë-copë, dhe më shndërroi në objekt goditjeje.

Harkëtarët e tij më rrethojnë në çdo anë, më shpon pa mëshirë veshkat, derdh për tokë vrerin tim.

Ai më sulmon vazhdimisht me forcë, më sulet si një luftëtar.

kam qepur një grathore mbi lëkurën time, e kam ulur ballin tim në pluhur,

Fytyra ime është e kuqe nga të qarat dhe mbi qepallat e mia po zë vend hija e vdekjes,

Forca rinore që i mbushte kockat do të dergjet në pluhur bashkë me të.

sepse zemërimi im mban vetëm një çast, por mirësia e tij mban një jetë të tërë. Të qarat mund të vazhdojnë një natë, por në mëngjes shpërthen një britmë gëzimi.

Një hon thërret një hon tjetër në zhurmën e ujërave të tua; të gjitha dallgët e tua dhe valët e tua kanë kaluar përmbi mua.

Na ke bërë të biem në rrjetë, ke vënë një barrë të rëndë mbi kurrizet tona.

Ke bërë që njerëzit të ecin me kalë mbi kokën tonë; kemi kaluar nëpër zjarr dhe nëpër ujë, por ti na ke nxjerrë jashtë në një vend të freskët.

Por ai, që është i mëshirshëm, ua fali paudhësinë e tyre dhe nuk i shkatërroi, dhe shumë herë përmbajti zemërimin e tij dhe nuk e la indinjatën e tij të shpërthejë,

duke mbajtur mend që ata ishin mish, një frymë që kalon dhe nuk kthehet më.

Ti u ke dhënë për të ngrënë bukë të njomur me lot, dhe u ke dhënë për të pirë lot me shumicë.

Në rast se bijtë e tij braktisin ligjin tim dhe nuk ecin, sipas urdhërimeve të mia,

në rast se shkelin statutet e mia dhe nuk respektojnë urdhërimet e mia,

unë do ta dënoj shkeljen e tyre me shufër dhe paudhësinë e tyre me të rrahura,

Ai nuk grindet përjetë dhe nuk e ruan zemërimin gjithnjë.

Ai nuk na trajton siç e meritojnë mëkatet tona dhe nuk na dënon në bazë të fajeve tona.

Ai i çliroi shumë herë, por ata vazhduan të ngrenë krye dhe të zhyten në paudhësinë e tyre.

Megjithatë ai i kushtoi kujdes ankthit të tyre, kur dëgjoi britmat e tyre,

dhe iu kujtua besëlidhja e lidhur me ta dhe në dhemshurinë e madhe të tij u qetësua.

Bëri që ata të fitojnë përkrahje ndër të gjithë ata që i kishin çuar në robëri.

Unë e di, o Zot, që dekretet e tua janë të drejta, dhe që ti më ke hidhëruar në besnikërinë tënde.