Wersety biblijne o Afflictions

Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.

Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze.

Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

Panie, Boże zastępów! dokądże się będziesz gniewał na modlitwę ludu swego?

I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.

Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;

Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:

Nie będzie się na wieki wadził, a gniewu wiecznie chował.

Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.

Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.