The Hebrew Prophets

بنابراین‌، خداوند یهُوَه‌ خدای‌ لشكرها چنین‌ می‌گوید: در همه‌ چهارسوها نوحه‌گری‌ خواهد بود و در همه‌ كوچه‌ها وای‌ وای‌ خواهند گفت‌ و فلاّحان‌ را برای‌ ماتم‌ و آنانی‌ را كه‌ مرثیه‌خوانی‌ آموخته‌ شده‌اند، برای‌ نوحه‌گری‌ خواهند خواند.

و در همه‌ تاكستانها نوحه‌گری‌ خواهد بود، زیرا خداوند می‌گوید كه‌ من‌ در میان‌ تو عبور خواهم‌ كرد.

وای‌ بر شما كه‌ مشتاق‌ روز خداوند می‌باشید. روز خداوند برای‌ شما چه‌ خواهد بود؟ تاریكی‌ و نه‌ روشنایی‌!

مثل ‌كسی‌ كه‌ از شیری‌ فرار كند و خرسی‌ بدو برخورد، یا كسی‌ كه‌ به‌ خانه‌ داخل‌ شده‌، دست‌ خود را بر دیوار بنهد و ماری‌ او را بگزد.

آیا روز خداوند تاریكی‌ نخواهد بود و نه‌ روشنایی‌ و ظلمت‌ غلیظی‌ كه‌ در آن‌ هیچ‌ درخشندگی‌ نباشد؟

من‌ از عیدهای‌ شما نفرت‌ و كراهت‌ دارم‌ و (عطر) محفل‌های‌ مقدّس‌ شما را استشمام‌ نخواهم‌ كرد.

و اگر چه‌ قربانی‌های‌ سوختنی‌ و هدایای‌ آردی‌ خود را برای‌ من‌ بگذرانید، آن‌ را قبول‌ نخواهم‌ كرد و ذبایح‌ سلامتی‌ پرواریهای‌ شما را منظور نخواهم‌ داشت‌.

آهنگ‌ سرودهای‌ خود را از من‌ دور كن‌ زیرا نغمه‌ بربطهای‌ تو را گوش‌ نخواهم‌ كرد.

و انصاف‌ مثل‌ آب‌ و عدالت‌ مانند نهر دایمی‌ جاری‌ بشود.

ای‌ خاندان‌ اسرائیل‌ آیا شما قربانی‌ها و هدایا برای‌ من‌ مدت‌ چهل‌ سال‌ در بیابان‌ گذرانیدید؟

نی‌ بلكه‌ خیمه‌ مَلكوم‌ خود و تمثال‌ اصنام‌ خویش‌ و كوكب‌ خدایان‌ خود را كه‌ به‌ جهت‌ خویشتن‌ ساخته‌ بودید برداشتید.

پس‌ یهُوَه‌ كه‌ نام‌ او خدای‌ لشكرها می‌باشد، می‌فرماید كه‌ من‌ شما را به‌ آن‌ طرف‌ دمشق‌ جلای‌ وطن‌ خواهم‌ ساخت‌.

وای‌ بر آنانی‌ كه‌ در صهیون‌ ایمن‌ و دركوهستان‌ سامره‌ مطمئّن‌ هستند كه‌ نُقَبای‌ امّت‌های‌ اوّلی‌ كه‌ خاندان‌ اسرائیل‌ نزد آنها آمدند، می‌باشند.

به‌ كَلْنَه‌ عبور كنید و ملاحظه‌ نمایید و از آنجا به‌ حمات‌ بزرگ‌ بروید و به‌ جَتِّ فلسطینیان‌ فرود آیید؛ آیا آنها از این‌ ممالك‌ نیكوتر است‌ یا حدود ایشان‌ از حدود شما بزرگتر؟

شما كه‌ روز بلا را دور می‌كنید و مَسْنَدظلم‌ را نزدیك‌ می‌آورید.

كه‌ بر تختهای‌ عاج‌ می‌خوابید و بر بسترها دراز می‌شوید و بره‌ها را از گله‌ و گوساله‌ها را از میان‌ حظیره‌ها می‌خورید.

كه‌ با نغمه‌ بربط‌ می‌سرایید و آلات‌ موسیقی‌ را مثل‌ داود برای‌ خود اختراع‌ می‌كنید.

و شراب‌ را از كاسه‌ها می‌نوشید و خویشتن‌ را به‌ بهترین‌ عطریات‌ تدهین‌ می‌نمایید، اما به‌ جهت‌ مصیبت‌ یوسف‌ غمگین‌ نمی‌شوید.

بنابراین‌ ایشان‌ الا´ن‌ با اسیران‌ اول‌ به‌ اسیری‌ خواهند رفت‌ و صدای‌ عیش‌كنندگان‌ دور خواهد شد.

خداوند یهُوَه‌ به‌ ذات‌ خود قسم‌ خورده‌ و یهُوَه‌ خدای‌ لشكرها فرموده‌ است‌ كه‌ من‌ از حشمت‌ یعقوب‌ نفرت‌ دارم‌ و قصرهایش‌ نزد من‌ مكروه‌ است‌. پس‌ شهر را با هر چه‌ در آن‌ است‌ تسلیم‌ خواهم‌ نمود.

و اگر ده‌ نفر در یك‌ شهر باقی‌ مانده‌ باشند ایشان‌ خواهند مرد.

و چون‌ خویشاوندان‌ و دفن‌كنندگان‌ كسی‌ را بردارند تا استخوانها را از خانه‌ بیرون‌ برند آنگاه‌ به‌ كسی‌ كه‌ در اندرون‌ خانه‌ باشد خواهند گفت‌: آیا دیگری‌ نزد تو هست‌؟ او جواب‌ خواهد داد كه‌ نیست‌. پس‌ خواهند گفت‌: ساكت‌ باش‌ زیرا نام‌ یهُوَه‌ نباید ذكر شود.

زیرا اینك‌ خداوند امر می‌فرماید و خانه‌ بزرگ‌ به‌ خرابیها و خانه‌ كوچك‌ به‌ شكافها تلف‌ می‌شود.

آیا اسبان‌ بر صخره‌ می‌دوند یا آن‌ را با گاوان‌ شیار می‌كنند؟ زیرا كه‌ شما انصاف‌ را به‌ حنظل‌ و ثمره‌ عدالت‌ را به‌ افسنتین‌ مبدّل‌ ساخته‌اید.

و به‌ ناچیز شادی‌ می‌كنید و می‌گویید آیا با قوّت‌ خویش‌ شاخها برای‌ خود پیدا نكردیم‌؟