- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- هوشع ۱:۱حدود ۷۸۵ پ.م.
كلام خداوند كه در ایام عُزّیا و یوتام و آحاز و حِزقیا پادشاهان یهودا و در ایام یربعام بن یوآش پادشاه اسرائیل، بر هوشع بن بَئیری نازل شد.
- هوشع ۱:۲حدود ۷۸۵ پ.م.
ابتدای كلام خداوند به هوشع. خداوند به هوشع گفت: «برو و زنی زانیه و اولاد زناكار برای خود بگیر زیرا كه این زمین از خداوند برگشته، سخت زناكار شدهاند.»
- هوشع ۱:۳حدود ۷۸۵ پ.م.
پس رفت و جُومَر دختر دبلایم را گرفت و او حامله شده، پسری برایش زایید.
- هوشع ۱:۴حدود ۷۸۵ پ.م.
و خداوند وی را گفت: «او را یزرعیل نام بنه زیرا كه بعد از اندك زمانی انتقام خون یزرعیل را از خاندان ییهو خواهم گرفت و مملكت خاندان اسرائیل را تلف خواهم ساخت.
- هوشع ۱:۵حدود ۷۸۵ پ.م.
و در آن روز كمان اسرائیل را در وادی یزرعیل خواهم شكست.»
- هوشع ۱:۶حدود ۷۸۵ پ.م.
پس بار دیگر حامله شده، دختری زایید و او وی را گفت: «او را لُوروحامَه نام بگذار، زیرا بار دیگر بر خاندان اسرائیل رحمت نخواهم فرمود، بلكه ایشان را از میان بالكلّ خواهم برداشت.
- هوشع ۱:۷حدود ۷۸۵ پ.م.
لیكن بر خاندان یهودا رحمت خواهم فرمود و ایشان را به یهوه خدای ایشان نجات خواهم داد و ایشان را به كمان و شمشیر و جنگ و اسبان و سواران نخواهم رهانید.»
- هوشع ۱:۸حدود ۷۸۵ پ.م.
و چون لُوروحامَه را از شیر بازداشته بود، حامله شده، پسری زایید.
- هوشع ۱:۹حدود ۷۸۵ پ.م.
و او گفت: «نام او را لُوعَمّی بخوان زیرا كه شما قوم من نیستید و من (خدای) شما نیستم.
- هوشع ۱:۱۰حدود ۷۸۵ پ.م.
لیكن شماره بنیاسرائیل مثل ریگ دریا خواهد بود كه نتوان پیمود و نتوان شمرد و در مكانی كه به ایشان گفته میشد شما قوم من نیستید، در آنجا گفته خواهد شد پسران خدای حی میباشید.
- هوشع ۱:۱۱حدود ۷۸۵ پ.م.
و بنییهودا و بنیاسرائیل با هم جمع خواهند شد و یك رئیس به جهت خود نصب نموده، از آن زمین برخواهند آمد زیرا كه روز یزرعیل، روز عظیمی خواهد بود.»
- هوشع ۲:۱حدود ۷۸۵ پ.م.
به برادران خود عَمّی بگویید و به خواهرانخویش رُوْحامَه!
- هوشع ۲:۲حدود ۷۸۵ پ.م.
محاجه نمایید! با مادر خود محاجّه نمایید زیرا كه او زن من نیست و من شوهر او نیستم. لهذا زنای خود را از پیش رویش و فاحشگی خویش را از میان پستانهایش رفع بنماید.
- هوشع ۲:۳حدود ۷۸۵ پ.م.
مبادا رخت او را كنده، وی را برهنه نمایم و او را مثل روز ولادتش گردانیده، مانند بیابان واگذارم و مثل زمین خشك گردانیده، به تشنگی بكُشَم.
- هوشع ۲:۴حدود ۷۸۵ پ.م.
و بر پسرانش رحمت نخواهم فرمود چونكه فرزندان زنا میباشند.
- هوشع ۲:۵حدود ۷۸۵ پ.م.
زیرا مادر ایشان زنا نموده و والده ایشان بیشرمی كردهاست كه گفت: «در عقب عاشقان خود كه نان و آب و پشم و كتان و روغن و شربت به من دادهاند خواهم رفت.»
- هوشع ۲:۶حدود ۷۸۵ پ.م.
بنابراین، راه تو را به خارها خواهم بست و گرد او دیواری بنا خواهم نمود تا راههای خود را نیابد.
- هوشع ۲:۷حدود ۷۸۵ پ.م.
و هر چند عاشقان خود را تعاقب نماید به ایشان نخواهد رسید و هر چند ایشان را بطلبد نخواهد یافت. پس خواهد گفت: «میروم و نزد شوهر نخستین خود برمیگردم زیرا در آنوقت از كنون مرا خوشتر میگذشت.»
- هوشع ۲:۸حدود ۷۸۵ پ.م.
اما او نمیدانست كه من بودم كه گندم و شیره و روغن را به او میدادم و نقره و طلایی را كه برای بعل صرف میكردند برایش میافزودم.
- هوشع ۲:۹حدود ۷۸۵ پ.م.
پس من گندم خود را در فصلش و شیره خویش را در موسمش باز خواهم گرفت و پشم و كتان خود را كه میبایست برهنگی او را بپوشاند برخواهم داشت.
- هوشع ۲:۱۰حدود ۷۸۵ پ.م.
و الا´ن قباحت او را به نظر عاشقانش مُنكَشِف خواهم ساخت و احدی او را از دست من نخواهد رهانید.
- هوشع ۲:۱۱حدود ۷۸۵ پ.م.
و تمامی شادی او و عیدها و هلالها و سَبَّتها و جمیع مواسمش را موقوف خواهم ساخت.
- هوشع ۲:۱۲حدود ۷۸۵ پ.م.
و موها و انجیرهایش را كه گفته بود اینها اجرت من میباشد كه عاشقانم به من دادهاند، ویران خواهم ساخت و آنها را جنگل خواهم گردانید تا حیوانات صحرا آنها را بخورند.
- هوشع ۲:۱۳حدود ۷۸۵ پ.م.
و خداوند میگوید كه انتقام روزهای بعلیم را از او خواهم كشید كه برای آنها بخور میسوزانید و خویشتن را به گوشوارها و زیورهای خود آرایش داده، از عقب عاشقان خود میرفت و مرا فراموش كرده بود.
- هوشع ۲:۱۴حدود ۷۸۵ پ.م.
بنابراین اینك او را فریفته، به بیابان خواهم آورد و سخنان دلاویز به او خواهم گفت.