Przejdź do treści

circa 800–400 BC

The Hebrew Prophets

God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.

3,706 wersetów · 14 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. Amos 5:16ok. 787 p.n.e.

    Przetoż tak mówi panujący Pan, Bóg zastępów: Po wszystkich ulicach będzie narzekanie, a po wszystkich stronach zakrzykną: Biada, biada! i zawołają oracza do płaczu i do kwilenia z tymi, którzy narzekać umieją.

  2. Amos 5:17ok. 787 p.n.e.

    Owszem, i po wszystkich winnicach będzie narzekanie, gdy przejdę przez pośrodek ciebie, mówi Pan.

  3. Amos 5:18ok. 787 p.n.e.

    Biada tym, którzy żądają dnia Pańskiego! cóż wam po tym dniu Pańskim, ponieważ jest ciemnością, a nie światłością?

  4. Amos 5:19ok. 787 p.n.e.

    Jako gdyby kto uciekał przede lwem, a zabieżał mu niedźwiedź; albo gdyby wszedł do domu, a podparł się ręką swą na ścianie, ukąsiłby go wąż.

  5. Amos 5:20ok. 787 p.n.e.

    Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

  6. Amos 5:21ok. 787 p.n.e.

    Mam w nienawiści i odrzuciłem uroczyste święta wasze, ani się kocham w ofiarach zgromadzenia waszego.

  7. Amos 5:22ok. 787 p.n.e.

    Bo jeźli mi ofiarować będziecie całopalenia, i śniedne ofiary wasze, nie przyjmę ich, a na spokojne ofiary tłustych bydeł waszych nie wejrzę.

  8. Amos 5:23ok. 787 p.n.e.

    Odejmij odemnie wrzask pieśni swoich; bo ich i dźwięku harf waszych słuchać nie chcę.

  9. Amos 5:24ok. 787 p.n.e.

    Ale sąd nawalnie popłynie, jako woda, a sprawiedliwość jako strumień gwałtowny.

  10. Amos 5:25ok. 787 p.n.e.

    Izaliście mi ofiary i dar ofiarowali na puszczy przez czterdzieści lat, domie Izraelski?

  11. Amos 5:26ok. 787 p.n.e.

    Owszem, nosiliście namiot Molocha waszego i Kijuna, obrazy wasze, gwiazdę bogów waszych, którycheście sobie naczynili.

  12. Amos 5:27ok. 787 p.n.e.

    Przetoż was zaprowadzę za Damaszek, mówi Pan, Bóg zastępów imię jego.

  13. Amos 6:1ok. 787 p.n.e.

    Biada bezpiecznym na Syonie, i ufającym w górze Samaryjskiej! którzy są sławni mimo innych u tych narodów, do których się schodzi dom Izraelski.

  14. Amos 6:2ok. 787 p.n.e.

    Zajdźcie do Chalny, i idźcie z onąd do Emat wielkiego, a zstąpcie do Giet Filistyńskiego, a obaczcie, sąli które królestwa lepsze niżeli te, i jeżeli szersza jest granica ich, niż granica wasza.

  15. Amos 6:3ok. 787 p.n.e.

    (Biada wam) którzy mniemacie, że daleki jest dzień zły, a przystawiacie stolicę drapiestwa!

  16. Amos 6:4ok. 787 p.n.e.

    Którzy sypiacie na łożach słoniowych, a rozciągacie się na pościelach waszych; którzy jadacie barany z trzody, a cielce tuczone ze stani;

  17. Amos 6:5ok. 787 p.n.e.

    Którzy śpiewacie przy lutni, wymyślając sobie naczynia muzyczne, jako Dawid;

  18. Amos 6:6ok. 787 p.n.e.

    Którzy pijacie wino czaszami, a drogiemi się maściami namazujecie, i nie bolejecie nad utrapieniem Józefowem.

  19. Amos 6:7ok. 787 p.n.e.

    Przetoż teraz pójdą w niewolę na czele pojmanych; a tak odstąpi biesiada od zbyteczników.

  20. Amos 6:8ok. 787 p.n.e.

    Przysiągł panujący Pan sam przez się, mówi Pan, Bóg zastępów: Zbrzydziłem sobie pychę Jakóbową i pałace jego mam w nienawiści; przetoż podam miasto i wszystko, co w niem jest, nieprzyjacielowi;

  21. Amos 6:9ok. 787 p.n.e.

    A zostanieli dziesięć osób w domu jednym, i ci pomrą.

  22. Amos 6:10ok. 787 p.n.e.

    I weźmie każdego z nich stryj jego, i spali go, aby wyniósł kości z domu, a rzecze temu, który jest w gmachach domu: Jestże kto więcej z tobą? I odpowie: Niemasz. Tedy rzecze: Milcz; przeto, że nie wspominali imienia Pańskiego.

  23. Amos 6:11ok. 787 p.n.e.

    Bo oto Pan rozkaże, i uderzy na dom wielki rozstąpieniem, a na dom mniejszy rozpadlinami.

  24. Amos 6:12ok. 787 p.n.e.

    Izali konie mogą biegać po skale? Izali tam wołami orać mogą? Boście obrócili sąd w truciznę, a owoc sprawiedliwości w piołun;

  25. Amos 6:13ok. 787 p.n.e.

    Biada wam! którzy się weselicie, a niemasz z czego, mówiąc: Izaliśmy sobie nie naszą mocą wzięli rogi?