Vargje biblike për Wife

Ngjesh me forcë ijët dhe i bën më të fortë krahët e saj.

E kupton që tregëtia e saj po shkon mbarë dhe llamba e saj e natës nuk i shuhet.

Shtrin dorën mbi furkën, pëllëmbat e saj zënë boshtin.

I shtrin dorën të varfërit dhe i jep dorën nevojtarit.

Nuk i trembet borës për familjen e saj, sepse tërë ata të shtëpisë së vet kanë një veshje të dyfishtë.

Bën për vete mbulesa si sixhade dhe rrobat e saj janë prej liri shumë të hollë dhe të purpurta.

Burri i saj nderohet te porta, kur ulet bashkë me pleqtë e vendit.

Përgatit rroba prej liri dhe i shet, i furnizon me breza tregtarët.

Forca dhe nderi janë rrobat e saj dhe qesh për ditët që do të vijnë.

Hap gojën e saj me dituri dhe mbi gjuhën e saj është ligji i mirësisë.

Ajo mbikqyr si shkon shtëpia e vet dhe nuk ha bukën e përtacisë.

Bijtë e saj ngrihen dhe e shpallin fatlume; edhe burri i saj e lëvdon duke thënë:

"Shumë bija kanë bërë gjëra të mëdha, por ti i kalon të gjitha ato".

Hiri është i rremë dhe bukuria është e kotë, por gruaja që ka frikë nga Zoti është ajo që do të lëvdohet.

I jepni frytin e duarve të saj, dhe vet veprat e saj le ta lëvdojnë te portat.

Por, për shkak të kurvërimit, le të ketë secili gruan e vet dhe secila grua burrin e vet.

Burri le të kryejë detyrën martesore ndaj gruas, po ashtu edhe gruaja ndaj burrit.

Gruaja nuk ka pushtet mbi trupin e vet, por burri; gjithashtu burri nuk ka pushtet mbi trupin e vet, por gruaja.

Mos ia privoni njëri-tjetrit, rveç në qoftë se jeni marrë vesh, për një farë kohe, që t'i kushtoheni agjërimit dhe lutjes, dhe përsëri ejani bashkë që të mos ju tundojë Satani për shkak të mungesës së vetkontrollit tuaj.

Dhe këtë unë e them si leje, jo si urdhërim,

Kurse të martuarve u urdhëroj, jo unë, por Zoti, që gruaja të mos ndahet nga burri,

dhe në qoftë se ndahet, të mbetet e pamartuar, ose të pajtohet me burrin e saj. Dhe burri të mos e lërë gruan.

Dhe të tjerëve u them unë, jo Zoti: në qoftë se një vëlla ka një grua jobesimtare dhe ajo pranon të jetojë bashkë me të, të mos e lërë atë.

Edhe gruaja, që ka një burrë jobesimtar, në qoftë se ai pranon të jetojë bashkë me të, të mos e lërë atë,

sepse burri jobesimtar është shenjtëruar me anë të gruas, dhe gruaja jobesimtare është shenjtëruar me anë të burrit, sepse përndryshe fëmijët do të ishin të papastër; kurse kështu janë të shenjtë.