Wersety biblijne o Wife

Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

Ale dla uwarowania się wszeteczeństwa niech każdy ma swoję własną żonę, a każda niech ma swego własnego męża.

Mąż niech żonie powinną chęć oddaje, także też i żona mężowi.

Żona własnego ciała swego w mocy nie ma, ale mąż; także też i mąż własnego ciała swego w mocy nie ma, ale żona.

Nie oszukiwajcie jeden drugiego; chybaby z spólnego zezwolenia do czasu, abyście się uwolnili do postu i do modlitwy; a zasię wespół się schodźcie, aby was szatan nie kusił dla waszej niepowściągliwości.

Ale to mówię jako pozwalając, a nie jako rozkazując.

Tym zasię, którzy są w stanie małżeńskim, rozkazuję nie ja, ale Pan, mówiąc: Żeby się żona od męża nie odłączała.

Ale jeźliby się też odłączyła, niechajże zostaje bez męża, albo niech się z mężem pojedna, a mąż żony niechaj nie opuszcza.

A inszym zasię ja mówię, a nie Pan: Jeźli który brat ma żonę niewierną, a ta z nim przyzwala mieszkać, niechże jej nie opuszcza.

A jeźli która żona męża niewiernego ma, a on przyzwala z nią mieszkać, niechże go nie opuszcza.

Albowiem poświęcony jest mąż niewierny przez żonę i żona niewierna poświęcona jest przez męża; bo inaczej dziatki wasze byłyby nieczystemi, lecz teraz świętemi są.