ข้ามไปยังเนื้อหา

circa 1900–1700 BC

Jacob, Joseph & Egypt

Jacob wrestles with God and becomes Israel; Joseph is sold into slavery yet rises to save the world from famine.

840 ข้อ · 1 เล่มที่ครอบคลุม

ข้อพระคัมภีร์จากยุคนี้

  1. ปฐมกาล ๔๙:๒๐ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    อาหารบริบูรณ์จะเกิดจากอาเชอร์ และเขาจะผลิดเครื่องเสวยสำหรับกษัตริย์

  2. ปฐมกาล ๔๙:๒๑ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    นัฟทาลีเป็นกวางตัวเมียที่ปล่อยปละ เขากล่าวคำอันไพเราะ

  3. ปฐมกาล ๔๙:๒๒ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    โยเซฟเป็นกิ่งที่เกิดผลดก เป็นกิ่งที่เกิดผลดกอยู่ริมบ่อน้ำ มีกิ่งพาดข้ามกำแพง

  4. ปฐมกาล ๔๙:๒๓ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    พวกพรานธนูได้ทำให้เขาทุกข์โศก ทั้งยิงและเกลียดชังเขา

  5. ปฐมกาล ๔๙:๒๔ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    แต่ธนูของเขาเองยืนหยัดต่อสู้ ลำแขนของเขามีกำลังขึ้นโดยพระหัตถ์ของพระเจ้าผู้ทรงเดชานุภาพของยาโคบ (ผู้เลี้ยงแกะคือศิลาแห่งอิสราเอลมาจากพระองค์นั้น)

  6. ปฐมกาล ๔๙:๒๕ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    โดยพระเจ้าของบิดาเจ้าผู้จะทรงช่วยเจ้า โดยพระองค์ทรงศักดานุภาพใหญ่ยิ่ง ผู้จะทรงอวยพระพรแก่เจ้าด้วยพรที่มาจากฟ้าเบื้องบน พรที่มาจากใต้ทะเลเบื้องล่าง พรที่มาจากนมและครรภ์

  7. ปฐมกาล ๔๙:๒๖ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ส่วนพรที่มาจากบิดาของเจ้า มีมากกว่าพรที่มาจากบรรพบุรุษของเรา จนถึงที่สุดแห่งเนินเขาเนืองนิตย์ ขอพรเหล่านั้นอยู่บนศีรษะของโยเซฟ และอยู่เบื้องบนกระหม่อมศีรษะแห่งผู้ที่ต้องพรากจากพี่น้อง

  8. ปฐมกาล ๔๙:๒๗ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ฝ่ายเบนยามินจะล่าเหยื่อเหมือนสุนัขป่า เวลาเช้าเขาจะกินเหยื่อเสีย เวลาเย็นเขาจะแบ่งปันของที่แย่งชิงไว้"

  9. ปฐมกาล ๔๙:๒๘ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ทั้งหมดนี้เป็นตระกูลทั้งสิบสองของอิสราเอล นี่เป็นถ้อยคำที่บิดากล่าวไว้แก่เขาและอวยพรเขา ยาโคบให้พรแก่ทุกคนอย่างเหมาะสมกับแต่ละคน

  10. ปฐมกาล ๔๙:๒๙ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ยาโคบกำชับเขาและกล่าวแก่เขาว่า "เราจะไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเรา จงฝังเราไว้กับบรรพบุรุษของเราในถ้ำที่นาของเอโฟรนคนฮิตไทต์

  11. ปฐมกาล ๔๙:๓๐ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ในถ้ำที่อยู่ในนาชื่อมัคเป-ลาห์ หน้ามัมเรในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งอับราฮัมได้ซื้อกับนาของเอโฟรนคนฮิตไทต์ไว้เป็นกรรมสิทธิ์เพื่อใช้เป็นสุสาน

  12. ปฐมกาล ๔๙:๓๑ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ณ ที่นั่น เขาฝังศพอับราฮัม และซาราห์ภรรยาของเขา ที่นั่นเขาได้ฝังศพอิสอัคและเรเบคาห์ภรรยาของเขา และที่นั่นเราฝังศพเลอาห์

  13. ปฐมกาล ๔๙:๓๒ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    นากับถ้ำที่อยู่ในนานั้นเราซื้อจากลูกหลานของเฮท"

  14. ปฐมกาล ๔๙:๓๓ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    เมื่อยาโคบสั่งบุตรชายของตนเสร็จแล้ว ก็ยกเท้าขึ้นบนที่นอน แล้วก็สิ้นลมหายใจ และถูกรวบรวมไปอยู่กับบรรพบุรุษของท่าน

  15. ปฐมกาล ๕๐:๑ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    โยเซฟซบหน้าลงที่หน้าบิดาแล้วร้องไห้และจุบท่าน

  16. ปฐมกาล ๕๐:๒ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    โยเซฟบัญชาพวกหมอที่เป็นข้าราชการของตน ให้อาบยารักษาศพบิดาไว้ พวกหมอก็อาบยารักษาศพอิสราเอล

  17. ปฐมกาล ๕๐:๓ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    เขาทำการอาบยารักษาศพนั้นถึงสี่สิบวัน จึงสำเร็จเวลาของการอาบยารักษาศพ ชาวอียิปต์ก็ไว้ทุกข์ให้อิสราเอลถึงเจ็ดสิบวัน

  18. ปฐมกาล ๕๐:๔ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    เมื่อวันเวลาที่ไว้ทุกข์ให้ท่านผ่านพ้นไปแล้ว โยเซฟก็เรียนข้าราชสำนักของฟาโรห์ว่า "ถ้าบัดนี้ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ขอโปรดไปทูลที่พระกรรณของฟาโรห์ว่า

  19. ปฐมกาล ๕๐:๕ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    บิดาให้เราปฏิญาณไว้ โดยกล่าวว่า `ดูเถิด พ่อจวนจะตายแล้ว จงเอาศพพ่อไปฝังไว้ในอุโมงค์ที่พ่อได้ขุดไว้สำหรับพ่อ ณ แผ่นดินคานาอัน' เหตุฉะนั้นบัดนี้ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าขึ้นไปฝังศพบิดาแล้วข้าพเจ้าจะกลับมาอีก"

  20. ปฐมกาล ๕๐:๖ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    ฟาโรห์ก็รับสั่งว่า "จงขึ้นไปฝังศพบิดาของท่านตามคำที่บิดาให้ท่านปฏิญาณไว้นั้นเถิด"

  21. ปฐมกาล ๕๐:๗ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    โยเซฟจึงขึ้นไปฝังศพบิดา พวกข้าราชการของฟาโรห์ ผู้ใหญ่ในราชสำนักและบรรดาผู้ใหญ่ทั่วแผ่นดินอียิปต์ทั้งสิ้นก็ตามไปด้วย

  22. ปฐมกาล ๕๐:๘ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    กับครอบครัวทั้งหมดของโยเซฟ พวกพี่น้องและครอบครัวของบิดาท่านก็ไปด้วยเหมือนกัน เว้นแต่เด็กเล็กๆและฝูงแพะแกะฝูงวัวเท่านั้น เขาให้อยู่ในแผ่นดินโกเชน

  23. ปฐมกาล ๕๐:๙ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    มีขบวนราชรถ ขบวนม้าไปกับท่าน เป็นขบวนใหญ่มาก

  24. ปฐมกาล ๕๐:๑๐ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    เขาก็พากันมาถึงลานนวดข้าวแห่งอาทาด ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ที่นั้นเขาร้องไห้คร่ำครวญเป็นอันมาก โยเซฟก็ไว้ทุกข์ให้บิดาเจ็ดวัน

  25. ปฐมกาล ๕๐:๑๑ประมาณ ๑๖๘๙ ปีก่อน ค.ศ.

    เมื่อชาวแผ่นดินนั้นคือคนคานาอันได้เห็นการไว้ทุกข์ที่ลานอาทาด เขาจึงพูดกันว่า "นี่เป็นการไว้ทุกข์ใหญ่ของชาวอียิปต์" เหตุฉะนั้นเขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้นว่า อาเบลมิสราอิม ตำบลนั้นอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น