Ayoyin Littafi Mai Tsarki game da Despondency

ga waɗanda suke neman mutuwa amma ba su samu ba, waɗanda suke nemanta kamar wani abu mai daraja a ɓoye,

waɗanda suke farin ciki sa’ad da suka kai kabari?

Don me aka ba mutum rai, mutumin da bai san wani abu game da kansa ba, mutumin da Allah ya kange shi.

Baƙin ciki ya ishe ni maimakon abinci; ina ta yin nishi ba fasawa;

Abin da nake tsoro ya faru da ni; abin da ba na so ya same ni.

Ba ni da salama, ba natsuwa; ba ni da hutu, sai wahala kawai.”

In kabari ne begen da nake da shi kaɗai, in na shimfiɗa gadona a cikin duhu,

In na ce wa kabari, ‘Kai ne mahaifina,’ tsutsa kuma ke ce, ‘Mahaifiyata’ ko ‘’yar’uwata,’

To, ina begena yake? Wane ne zai iya ganin wani bege domina?

Ko begena zai tafi tare da ni zuwa kabari ne? Ko tare za a bizne mu cikin ƙura?”

“Ubangiji zai ƙi ne har abada? Ba zai taɓa nuna alherinsa kuma ba?

Ƙaunarsa marar ƙarewa ta ɓace ke nan har abada? Alkawarinsa ya kāsa ke nan a dukan lokaci?

Allah ya manta yă yi jinƙai? Cikin fushinsa ya janye tausayinsa ne?” Sela

Ni ne mutumin da ya ga azaba ta wurin bulalar fushin Ubangiji.

Ya kore ni, ya sa na yi tafiya a cikin duhu maimakon a cikin haske;

ba shakka, ya juya mini baya, yana gāba da ni sau da sau, dukan yini.

Ya sa fatar jikina da naman jikina sun tsufa ya kuma karya ƙasusuwana.

Ya yi mini kwanton ɓauna ya kuma kewaye ni da baƙin ciki da kuma wahala.

Ya sa na zauna a cikin duhu kamar waɗanda suka mutu da jimawa.

Ya kewaye ni yadda ba zan iya gudu ba; Ya daure ni da sarƙa mai nauyi.

Ko lokacin da nake kira don neman taimako, ba ya jin addu’ata.

Ya tare hanyata da tubula na duwatsu; ya sa hanyata ta karkace.

Kamar beyar da take a laɓe tana jira, kamar zaki a ɓoye,

ya janye ni daga kan hanya ya ɓatar da ni ya bar ni ba taimako.

Ya ja kwarinsa ya sa in zama abin baratarsa.