Przejdź do treści

circa 1010–970 BC

The Reign of David

David unites the tribes, conquers Jerusalem, and establishes Israel's golden age—even through deep personal failure.

1,230 wersetów · 2 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. 1 Kronik 16:20ok. 1042 p.n.e.

    I przechodzili od narodu do narodu, i od królestwa do innego ludu:

  2. 1 Kronik 16:21ok. 1042 p.n.e.

    Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,

  3. 1 Kronik 16:22ok. 1042 p.n.e.

    Mówiąc: Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

  4. 1 Kronik 16:23ok. 1042 p.n.e.

    Śpiewajcie Panu wszystka ziemio; opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.

  5. 1 Kronik 16:24ok. 1042 p.n.e.

    Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;

  6. 1 Kronik 16:25ok. 1042 p.n.e.

    Bo wielki jest Pan, i chwalebny bardzo, i straszniejszy nad wszystkich bogów;

  7. 1 Kronik 16:26ok. 1042 p.n.e.

    Gdyż bogowie pogańscy są bałwanami; ale Pan niebiosa uczynił.

  8. 1 Kronik 16:27ok. 1042 p.n.e.

    Sława i zacność przed nim, moc i wesele na miejscu jego.

  9. 1 Kronik 16:28ok. 1042 p.n.e.

    Przynieście Panu pokolenia narodów, przynieście Panu chwałę i moc.

  10. 1 Kronik 16:29ok. 1042 p.n.e.

    Przynieście Panu chwałę imienia jego, przynieście dary, a przychodźcie przed obliczności jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.

  11. 1 Kronik 16:30ok. 1042 p.n.e.

    Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.

  12. 1 Kronik 16:31ok. 1042 p.n.e.

    Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!

  13. 1 Kronik 16:32ok. 1042 p.n.e.

    Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.

  14. 1 Kronik 16:33ok. 1042 p.n.e.

    Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem; albowiem przyszedł sądzić ziemię.

  15. 1 Kronik 16:34ok. 1042 p.n.e.

    Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.

  16. 1 Kronik 16:35ok. 1042 p.n.e.

    A mówcie: Zachowaj nas, Boże zbawienia naszego! i zgromadź nas, a wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili imię święte twoje, i chlubili się w chwale twojej.

  17. 1 Kronik 16:36ok. 1042 p.n.e.

    Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki. I rzekł wszystek lud Amen, i chwalił Pana.

  18. 1 Kronik 16:37ok. 1042 p.n.e.

    I zostawił tam Dawid przed skrzynią przymierza Pańskiego Asafa i braci jego, aby służyli przed skrzynią ustawicznie według potrzeby dnia każdego.

  19. 1 Kronik 16:38ok. 1042 p.n.e.

    Lecz Obededoma i braci ich sześdziesiąt i ośm, Obededoma mówię, syna Jedytunowego, i Hosę, uczynił odźwiernymi.

  20. 1 Kronik 16:39ok. 1042 p.n.e.

    A Sadoka kapłana, i braci jego kapłanów postawił przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która była w Gabaon,

  21. 1 Kronik 16:40ok. 1042 p.n.e.

    Aby ofiarowali całopalenia Panu na ołtarzu całopalenia ustawicznie rano i w wieczór, a to według wszystkiego, co napisano w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi.

  22. 1 Kronik 16:41ok. 1042 p.n.e.

    A z nimi Hemana i Jedytuna, i innych na to obranych, którzy byli z imienia mianowani, aby chwalili Pana, przeto iż na wieki trwa miłosierdzie jego.

  23. 1 Kronik 16:42ok. 1042 p.n.e.

    A między nimi Heman i Jedytun, trąbili i grali na trąbach, na cymbałach, i na innych instrumentach muzycznych Bogu; ale synów Jedytunowych postawił u wrót.

  24. 1 Kronik 16:43ok. 1042 p.n.e.

    A tak rozszedł się wszystek lud, każdy do domu swego. Dawid się też wrócił, aby błogosławił domowi swemu.

  25. 1 Kronik 17:1ok. 1042 p.n.e.

    I stało się, gdy mieszkał Dawid w domu swym, że rzekł do Natana proroka: Oto ja mieszkam w domu cedrowym, a skrzynia przymierza Pańskiego pod kortynami.