circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۴۳:۸حدود ۵۸۸ پ.م.
پس كلام خداوند در تَحْفَنْحِیس بر ارمیا نازل شده، گفت:
- ارمیا ۴۳:۹حدود ۵۸۸ پ.م.
«سنگهای بزرگ به دست خود بگیر و آنها را در نظر مردان یهودا در سِعَهای كه نزد دروازه خانه فرعون در تحفنحیس است با گچ بپوشان.
- ارمیا ۴۳:۱۰حدود ۵۸۸ پ.م.
و به ایشان بگو كه یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: اینك من فرستاده، بنده خود نبوكدرصّر پادشاه بابل را خواهم گرفت و كرسی او را بر این سنگهایی كه پوشانیدم خواهم نهاد و او سایبان خود را بر آنها خواهد برافراشت.
- ارمیا ۴۳:۱۱حدود ۵۸۸ پ.م.
و آمده، زمین مصر را خواهد زد و آنانی را كه مستوجب موتاند به موت و آنانی را كه مستوجب اسیریاند به اسیری و آنانی را كه مستوجب شمشیرند به شمشیر (خواهد سپرد).
- ارمیا ۴۳:۱۲حدود ۵۸۸ پ.م.
و آتشی در خانههای خدایان مصر خواهم افروخت و آنها را خواهد سوزانید و به اسیری خواهد برد و خویشتن را به زمین مصر ملبّس خواهد ساخت مثل شبانی كه خویشتن را به جامه خود ملبّس سازد و از آنجا به سلامتی بیرون خواهد رفت.
- ارمیا ۴۳:۱۳حدود ۵۸۸ پ.م.
و تمثالهای بیتشمس را كه در زمین مصر است خواهد شكست و خانههای خدایان مصر را به آتش خواهد سوزانید.»
- ارمیا ۴۴:۱حدود ۵۸۷ پ.م.
كلامی كه درباره تمامی یهود كه در زمین مصر ساكن بودند و در مَجْدَل و تَحْفَنْحِیس و نوف و زمین فَتْرُوس سكونت داشتند، به ارمیا نازل شده، گفت:
- ارمیا ۴۴:۲حدود ۵۸۷ پ.م.
«یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میفرماید: شما تمامی بلایی را كه من بر اورشلیم و تمامی شهرهای یهودا وارد آوردم دیدید كه اینك امروزخراب شده است و ساكنی در آنها نیست،
- ارمیا ۴۴:۳حدود ۵۸۷ پ.م.
به سبب شرارتی كه كردند و خشم مرا به هیجان آوردند از اینكه رفته، بخور سوزانیدند و خدایان غیر را كه نه ایشان و نه شما و نه پدران شما آنها را شناخته بودید عبادت نمودند.
- ارمیا ۴۴:۴حدود ۵۸۷ پ.م.
و من جمیع بندگان خود انبیا را نزد شما فرستادم و صبح زود برخاسته، ایشان را ارسال نموده، گفتم این رجاست را كه من از آن نفرت دارم بعمل نیاورید.
- ارمیا ۴۴:۵حدود ۵۸۷ پ.م.
اما ایشان نشنیدند و گوش خود را فرا نداشتند تا از شرارت خود بازگشت نمایند و برای خدایان غیر بخور نسوزانند.
- ارمیا ۴۴:۶حدود ۵۸۷ پ.م.
بنابراین خشم و غضب من ریخته و بر شهرهای یهودا و كوچههای اورشلیم افروخته گردید كه آنها مثل امروز خراب و ویران گردیده است.
- ارمیا ۴۴:۷حدود ۵۸۷ پ.م.
پس حال یهوه خدای صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: شما چرا این شرارت عظیم را بر جان خود وارد میآورید تا خویشتن را از مرد و زن و طفل و شیرخواره از میان یهودا منقطع سازید و از برای خود بقیهای نگذارید؟
- ارمیا ۴۴:۸حدود ۵۸۷ پ.م.
زیرا كه در زمین مصر كه به آنجا برای سكونت رفتهاید برای خدایان غیر بخور سوزانیده، خشم مرا به اعمال دستهای خود به هیجان میآورید تا من شما را منقطع سازم و شما در میان تمامی امّتهای زمین مورد لعنت و عار بشوید.
- ارمیا ۴۴:۹حدود ۵۸۷ پ.م.
آیا شرارت پدران خود و شرارت پادشاهان یهودا و شرارت زنان ایشان و شرارت خود و شرارت زنان خویش را كه در زمین یهودا و كوچههای اورشلیم بعمل آوردید، فراموش كردهاید؟
- ارمیا ۴۴:۱۰حدود ۵۸۷ پ.م.
و تا امروز متواضع نشده و ترسان نگشتهاند و به شریعت و فرایض من كه به حضور شما و به حضور پدران شما گذاشتهام، سالك نگردیدهاند.
- ارمیا ۴۴:۱۱حدود ۵۸۷ پ.م.
«بنابراین یهوه صبایوت خدای اسرائیلچنین میگوید: اینك من روی خود را بر شما به بلا میگردانم تا تمامی یهودا را هلاك كنم.
- ارمیا ۴۴:۱۲حدود ۵۸۷ پ.م.
و بقیه یهودا را كه رفتن به مصر و ساكن شدن در آنجا را جزم نمودهاند، خواهم گرفت تا جمیع ایشان در زمین مصر هلاك شوند. و ایشان به شمشیر و قحط خواهند افتاد و از خُرد و بزرگ به شمشیر و قحط تلف شده، خواهند مرد و مورد نفرین و دهشت و لعنت و عار خواهند گردید.
- ارمیا ۴۴:۱۳حدود ۵۸۷ پ.م.
و به آنانی كه در زمین مصر ساكن شوند به شمشیرو قحط و وبا عقوبت خواهم رسانید. چنانكه به اورشلیم عقوبت رسانیدم.
- ارمیا ۴۴:۱۴حدود ۵۸۷ پ.م.
و از بقیه یهودا كه به زمین مصر رفته، در آنجا سكونت پذیرند احدی خلاصی نخواهد یافت و باقی نخواهد ماند تا به زمین یهودا كه ایشان مشتاق برگشتن و ساكن شدن در آنجا خواهند شد، مراجعت نماید. زیرا احدی از ایشان غیر از ناجیان مراجعت نخواهد كرد.»
- ارمیا ۴۴:۱۵حدود ۵۸۷ پ.م.
آنگاه تمامی مردانی كه آگاه بودند كه زنان ایشان برای خدایان غیر بخور میسوزانند و جمیع زنانی كه حاضر بودند با گروهی عظیم و تمامی كسانی كه در زمین مصر در فَتْرُوس ساكن بودند، در جواب ارمیا گفتند:
- ارمیا ۴۴:۱۶حدود ۵۸۷ پ.م.
«ما تو را در این كلامی كه به اسم خداوند به ما گفتی گوش نخواهیم گرفت.
- ارمیا ۴۴:۱۷حدود ۵۸۷ پ.م.
بلكه به هر چیزی كه از دهان ما صادر شود البته عمل خواهیم نمود و برای ملكه آسمان بخور سوزانیده، هدیه ریختنی به جهت او خواهیم ریخت چنانكه خود ما و پدران ما و پادشاهان و سروران ما در شهرهای یهودا و كوچههای اورشلیم میكردیم. زیرا كه در آن زمان از نان سیر شده، سعادتمند میبودیم و بلا را نمیدیدیم.
- ارمیا ۴۴:۱۸حدود ۵۸۷ پ.م.
اما از زمانی كه بخور سوزانیدن را برای ملكه آسمان و ریختن هدایای ریختنی را به جهت او ترك نمودیم، محتاج همه چیز شدیم وبه شمشیر و قحط هلاك گردیدیم.
- ارمیا ۴۴:۱۹حدود ۵۸۷ پ.م.
و چون به جهت ملكه آسمان بخور میسوزانیدیم و هدیه ریختنی برای او میریختیم، آیا بیاطلاع شوهران خویش قرصها به شبیه او میپختیم و هدیه ریختنی به جهت او میریختیم؟»