circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۴۴:۲۰حدود ۵۸۷ پ.م.
پس ارمیا تمامی قوم را از مردان و زنان و همه كسانی كه این جواب را بدو داده بودند خطاب كرده، گفت:
- ارمیا ۴۴:۲۱حدود ۵۸۷ پ.م.
«آیا خداوند بخوری را كه شما و پدران شما و پادشاهان و سروران شما و اهل مُلك در شهرهای یهودا و كوچههای اورشلیم سوزانیدند، بیاد نیاورده و آیا به خاطر او خطور نكرده است؟
- ارمیا ۴۴:۲۲حدود ۵۸۷ پ.م.
چنانكه خداوند به سبب شرارت اعمال شما و رجاساتی كه بعمل آورده بودید، دیگر نتوانست تحمّل نماید. لهذا زمین شما ویران و مورد دهشت و لعنت و غیرمسكون گردیده، چنانكه امروز شده است.
- ارمیا ۴۴:۲۳حدود ۵۸۷ پ.م.
چونكه بخور سوزانیدید و به خداوند گناه ورزیده، به قول خداوند گوش ندادید و به شریعت و فرایض و شهادات او سلوك ننمودید، بنابراین این بلا مثل امروز بر شما وارد شده است.»
- ارمیا ۴۴:۲۴حدود ۵۸۷ پ.م.
و ارمیا به تمامی قوم و به جمیع زنان گفت: «ای تمامی یهودا كه در زمین مصر هستید كلام خداوند را بشنوید!
- ارمیا ۴۴:۲۵حدود ۵۸۷ پ.م.
یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: شما و زنان شما هم با دهان خود تكلّم مینمایید و هم با دستهای خود بجا میآورید و میگویید نذرهایی را كه كردیم البته وفا خواهیم نمود و بخور برای ملكه آسمان خواهیم سوزانید و هدایای ریختنی برای او خواهیم ریخت. پس نذرهای خود را استوار خواهید كرد و نذرهای خود را وفا خواهید نمود.
- ارمیا ۴۴:۲۶حدود ۵۸۷ پ.م.
بنابراین ای تمامی یهودا كه در زمین مصر ساكن هستید، كلام خداوند را بشنوید. اینك خداوند میگوید: من به اسم عظیم خود قسم خوردم كه اسم من بار دیگر به دهان هیچكدام از یهود در تمامی زمین مصر آورده نخواهد شد و نخواهند گفت: به حیات خداوند یهوه قسم.
- ارمیا ۴۴:۲۷حدود ۵۸۷ پ.م.
اینك من بر ایشان به بدی مراقب خواهم بود و نه به نیكویی تا جمیع مردان یهودا كه در زمین مصر میباشند به شمشیر و قحط هلاك شده، تمام شوند.
- ارمیا ۴۴:۲۸حدود ۵۸۷ پ.م.
لیكن عدد قلیلی از شمشیر رهایی یافته، از زمین مصر به زمین یهودا مراجعت خواهند نمود و تمامی بقیه یهودا كه به جهت سكونت آنجا در زمین مصر رفتهاند، خواهند دانست كه كلام كدام یك از من و ایشان استوار خواهد شد.
- ارمیا ۴۴:۲۹حدود ۵۸۷ پ.م.
و خداوند میگوید: این است علامت برای شما كه من در اینجا به شما عقوبت خواهم رسانید تا بدانید كه كلام من درباره شما البته به بدی استوار خواهد شد.
- ارمیا ۴۴:۳۰حدود ۵۸۷ پ.م.
خداوند چنین میگوید: اینك من فرعون حُفْرَعْ پادشاه مصر را به دست دشمنانش و به دست آنانی كه قصد جان او دارند تسلیم خواهم كرد. چنانكه صدقیا پادشاه یهودا را به دست دشمنش نبوكدرصّر پادشاه بابل كه قصد جان او میداشت، تسلیم نمودم.»
- ارمیا ۴۵:۱حدود ۶۰۷ پ.م.
كلامی كه ارمیا نبی به باروك بن نیریا خطاب كرده، گفت، هنگامی كه این سخنان را از دهان ارمیا در سال چهارم یهویاقیم بن یوشیا پادشاه یهودا در طومار نوشت:
- ارمیا ۴۵:۲حدود ۶۰۷ پ.م.
«ای باروك، یهوه خدای اسرائیل به تو چنینمیفرماید:
- ارمیا ۴۵:۳حدود ۶۰۷ پ.م.
تو گفتهای وای بر من زیرا خداوند بر درد من غم افزوده است. از ناله كشیدن خسته شدهام و استراحت نمییابم.
- ارمیا ۴۵:۴حدود ۶۰۷ پ.م.
او را چنین بگو، خداوند چنین میفرماید: آنچه بنا كردهام، منهدم خواهم ساخت و آنچه غرس نمودهام یعنی تمامی این زمین را، از ریشه خواهم كند.
- ارمیا ۴۵:۵حدود ۶۰۷ پ.م.
و آیا تو چیزهای بزرگ برای خویشتن میطلبی؟ آنها را طلب منما زیرا خداوند میگوید: اینك من بر تمامی بشر بلا خواهم رسانید. اما در هر جایی كه بروی جانت را به تو به غنیمت خواهم بخشید.»
- ارمیا ۴۶:۱حدود ۶۰۷ پ.م.
كلام خداوند درباره امّتها كه به ارمیا نازل شد؛
- ارمیا ۴۶:۲حدود ۶۰۷ پ.م.
درباره مصر و لشكر فرعون نِكُو كه نزد نهر فرات در كركمیش بودند و نبوكدرصّر پادشاه بابل ایشان را در سال چهارم یهویاقیم بن یوشیا پادشاه یهودا شكست داد:
- ارمیا ۴۶:۳حدود ۶۰۷ پ.م.
«مجّن و سپر را حاضر كنید و برای جنگ نزدیك آیید.
- ارمیا ۴۶:۴حدود ۶۰۷ پ.م.
ای سواران اسبان را بیارایید و سوار شوید و با خُودهای خود بایستید. نیزهها را صیقل دهید و زرهها را بپوشید.
- ارمیا ۴۶:۵حدود ۶۰۷ پ.م.
خداوند میگوید: چرا ایشان را میبینم كه هراسان شده، به عقب برمیگردند و شجاعان ایشان خرد شده، بالكلّ منهزم میشوند و به عقب نمینگرند، زیرا كه خوف از هر طرف میباشد.
- ارمیا ۴۶:۶حدود ۶۰۷ پ.م.
تیزروان فرار نكنند و زورآوران رهایی نیابند. بطرف شمال به كنار نهر فرات میلغزند و میافتند.
- ارمیا ۴۶:۷حدود ۶۰۷ پ.م.
این كیست كه مانند رود نیل سیلان كرده است و آبهای او مثل نهرهایش متلاطم میگردد؟
- ارمیا ۴۶:۸حدود ۶۰۷ پ.م.
مصر مانند رود نیل سیلان كرده است و آبهایش مثل نهرها متلاطم گشته، میگوید: منسیلان كرده، زمین را خواهم پوشانید و شهر و ساكنانش را هلاك خواهم ساخت.
- ارمیا ۴۶:۹حدود ۶۰۷ پ.م.
ای اسبان، برآیید و ای ارابهها تند بروید و شجاعان بیرون بروند. ای اهل حبش و فُوت كه سپرداران هستید و ای لُودیان كه كمان را میگیرید و آن را میكشید.