آیات کتاب مقدس دربارهٔ Afflictions and Adversities

زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند و اسیران خود را حقیر نمی‌شمارد.

ای که تنگیهای بسیار و سخت را به ما نشان داده‌ای، رجوع کرده، باز ما را زنده خواهی ساخت؛ و برگشته، ما را از عمق‌های زمین برخواهی آورد.

اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخرهٔ دلم و حصهٔ من خداست تا ابدالآباد.

که غضب خدا بر ایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکُشت و جوانان اسرائیل را هلاک ساخت.

با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.

بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.

هنگامی که ایشان را کُشت او را طلبیدند و بازگشت کرده، دربارهٔٔ خدا تفحص نمودند،

مرا در هاویهٔ اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت در ژرفیها.

خشم تو بر من سنگین شده است و به همهٔٔ امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سِلاه.

حدّت خشم تو بر من گذشته است و خوفهای تو مرا هلاک ساخته.

لیکن تو ترک کرده‌ای و دور انداخته‌ای و با مسیح خود غضبناک شده‌ای.

عهد بندهٔ خود را باطل ساخته‌ای و تاج او را بر زمین انداخته، بیعصمت کرده‌ای.

جمیع حصارهایش را شکسته و قلعه‌های او را خراب نموده‌ای.

همهٔ راه گذران او را تاراج می‌کنند و او نزد همسایگانخود عار گردیده است.

دست راست خصمان او را برافراشته، و همهٔ دشمنانش را مسرور ساخته‌ای.

دم شمشیر او را نیز برگردانیده‌ای و او را در جنگ پایدار نساخته‌ای.

جلال او را باطل ساخته و تخت او را به زمین انداخته‌ای.

ایام شبابش را کوتاه کرده، و او را به خجالت پوشانیده‌ای، سلاه.

زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم و در خشم تو پریشان می‌گردیم.

ما را شادمان گردان به عوض ایّامی که ما را مبتلا ساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.

ای یاه، خوشابحال شخصی که او را تأدیب می‌نمایی و از شریعت خود او را تعلیم می‌دهی

تا او را از روزهای بلا راحت بخشی، مادامی که حفره برای شریران کنده شود.

اگر خداوند مددکار من نمی‌بود، جان من به زودی در خاموشی ساکن می‌شد.

چون گفتم که پای من می‌لغزد، پس رحمت تو ای خداوند مرا تأیید نمود.

در کثرت اندیشه‌های دل من، تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید.