Jesus

و عیسی توجّه نموده، باز به مَثَلها ایشان را خطاب کرده، گفت،

پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطور او را در گفتگو گرفتار سازند.

و شاگردان خود را با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند، استادا می‌دانیم که صادق هستی و طریق خدا را بهراستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیرا که به ظاهر خلق نمی‌نگری.

پس به ما بگو رأی تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟

عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت، ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟

سکّهٔ جزیه را به من بنمایید. ایشان دیناری نزد وی آوردند.

بدیشان گفت، این صورت و رقم از آن کیست؟

بدو گفتند، از آنِ قیصر. بدیشان گفت، مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا را به خدا!

چون ایشان شنیدند، متعجّب شدند و او را واگذارده، برفتند.

و در همان روز، صدّوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سؤال نموده،

عیسی در جواب ایشان گفت، گمراه هستید از این رو که کتاب و قوّت خدا را در نیافته‌اید،

و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیّر شدند.

امّا چون فریسیان شنیدند که صدّوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.

و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سؤال کرده، گفت،

عیسی وی را گفت، اینکه خداوند خدای خود را به همهٔ دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبّت نما.

و چون فریسیان جمع بودند، عیسی از ایشان پرسیده،

گفت، دربارهٔ مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟ بدو گفتند، پسر داود.

ایشان را گفت، پس چطور داود در روح، او را خداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید،

خداوند به خداوند من گفت، به دست راست من بنشین تا دشمنان تو را پای‌انداز تو سازم.

پس هرگاهداود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟

و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگر جرأت سؤال کردن از او نمود.

آنگاه عیسی آن جماعت و شاگردان خود را خطاب کرده،

لیکن شما آقا خوانده مشوید، زیرا استاد شما یکی است، یعنی مسیح و جمیع شما برادرانید.

و هیچ کس را بر زمین، پدر خود مخوانید زیرا پدر شما یکی است که در آسمان است.

و پیشوا خوانده مشوید، زیرا پیشوای شما یکی است، یعنی مسیح.