- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1446–1406 BC
The Wilderness Years
Forty years of wandering in the desert test Israel's faith and prepare a new generation to enter the promised land.
آیات این دوره
- تثنیه ۱:۳۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
یوشع بن نون كه بحضور تو میایستد داخل آنجا خواهد شد. پس او را قویگردان زیرا اوست كه آن را برای بنیاسرائیل تقسیم خواهد نمود.
- تثنیه ۱:۳۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اطفال شما كه درباره آنها گفتید كه به یغما خواهند رفت، و پسران شما كه امروز نیك و بد را تمیز نمیدهند، داخل آنجا خواهند شد، و آن را به ایشان خواهم داد تا مالك آن بشوند.
- تثنیه ۱:۴۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اما شما روگردانیده، از راه بحرقلزم به بیابان كوچ كنید.»
- تثنیه ۱:۴۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و شما در جواب من گفتید كه «به خداوند گناه ورزیدهایم؛ پس رفته، جنگ خواهیم كرد، موافق هرآنچه یهُوَه خدای ما به ما امر فرموده است. و همه شما اسلحه جنگ خود را بسته، عزیمت كردید كه به كوه برآیید.
- تثنیه ۱:۴۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
آنگاه خداوند به من گفت: «به ایشان بگو كه نروند و جنگ منمایند زیرا كه من در میان شما نیستم، مبادا از حضور دشمنان خود مغلوب شوید.»
- تثنیه ۱:۴۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پس به شما گفتم، لیكن نشنیدید، بلكه از فرمان خداوند عصیان ورزیدید، و مغرور شده، به فراز كوه برآمدید.
- تثنیه ۱:۴۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اموریانی كه در آن كوه ساكن بودند به مقابله شما بیرون آمده، شما را تعاقب نمودند، بطوری كه زنبورها میكنند و شما را از سعیر تا حُرْما شكست دادند.
- تثنیه ۱:۴۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پس برگشته، به حضور خداوند گریه نمودید، اما خداوند آواز شما را نشنید و به شما گوش نداد.
- تثنیه ۱:۴۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و در قادِش برحسب ایام توقّفِ خود، روزهای بسیار ماندید.
- تثنیه ۲:۱حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس برگشته، چنانكه خداوند به من گفته بود، از راه بحرقلزم در بیابان كوچ كردیم و روزهای بسیار كوه سَعیر را دور زدیم.
- تثنیه ۲:۲حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس خداوند مرا خطاب كرده، گفت:
- تثنیه ۲:۳حدود ۱۴۵۳ پ.م.
« دور زدن شما به این كوه بس است؛ بسوی شمال برگردید.
- تثنیه ۲:۴حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و قوم را امر فرموده، بگو كه شما از حدود برادران خود بنیعیسو كه در سَعیر ساكنند باید بگذرید، و ایشان از شما خواهند ترسید، پس بسیار احتیاط كنید.
- تثنیه ۲:۵حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و با ایشان منازعه مكنید، زیرا كه از زمین ایشان بقدر كف پایی هم به شما نخواهم داد، چونكه كوه سَعیر را به عیسو به ملكیت دادهام.
- تثنیه ۲:۶حدود ۱۴۵۳ پ.م.
خوراك را از ایشان به نقره خریده، بخورید و آب را نیز از ایشان به نقره خریده، بنوشید.»
- تثنیه ۲:۷حدود ۱۴۵۳ پ.م.
زیرا كه یهُوَه خدای تو، تو را در همه كارهای دستت بركت داده است، او راه رفتنت را در این بیابان بزرگ میداند، الا´ن چهل سال است كه یهُوَه خدایت با تو بوده است و به هیچ چیز محتاج نشدهای.
- تثنیه ۲:۸حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس از برادران خود بنیعیسو كه در سَعیر ساكنند، از راه عربه از اِیلَتْ و عَصْیون جابَر عبور نمودیم.
- تثنیه ۲:۹حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس برگشته، از راه بیابان موآب گذشتیم، و خداوند مرا گفت: «موآب را اذیت مرسان و با ایشان منازعت و جنگ منما، زیرا كه از زمین ایشان هیچ نصیبی به شما نخواهم داد، چونكه عار را به بنیلوط برای ملكیت دادهام.»
- تثنیه ۲:۱۰حدود ۱۴۵۳ پ.م.
ایمیان كه قوم عظیم و كثیر و بلند قد مثل عناقیان بودند، پیش در آنجا سكونت داشتند.
- تثنیه ۲:۱۱حدود ۱۴۵۳ پ.م.
ایشان نیز مثل عناقیان از رفائیان محسوب بودند، لیكن موآبیان ایشان را ایمیان میخوانند.
- تثنیه ۲:۱۲حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و حوریان در سعیر پیشتر ساكن بودند، و بنیعیسو ایشان را اخراج نموده، ایشان را از پیش روی خود هلاك ساختند، و در جای ایشان ساكن شدند، چنانكه اسرائیل به زمین میراث خود كه خداوند به ایشانداده بود، كردند.
- تثنیه ۲:۱۳حدود ۱۴۵۳ پ.م.
الا´ن برخیزید و از وادی زارَد عبور نمایید. پس از وادی زارَد عبور نمودیم.
- تثنیه ۲:۱۴حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و ایامی كه از قادش برنیع راه میرفتیم تا از وادی زارَد عبور نمودیم سی و هشت سال بود، تا تمامی آن طبقه مردان جنگی از میان اردو تمام شدند، چنانكه خداوند برای ایشان قسم خورده بود.
- تثنیه ۲:۱۵حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و دست خداوند نیز بر ایشان میبود تا ایشان را از میان اردو بالكلّ هلاك كند.
- تثنیه ۲:۱۶حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس چون جمیع مردان جنگی از میان قوم بالكل مردند،