- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1900–1700 BC
Jacob, Joseph & Egypt
Jacob wrestles with God and becomes Israel; Joseph is sold into slavery yet rises to save the world from famine.
آیات این دوره
- پیدایش ۳۸:۲۴حدود ۱۷۲۲ پ.م.
و بعد از سه ماه یهودا را خبر داده، گفتند: «عروس تو تامار، زنا كرده است و اینك از زنا نیز آبستن شده.» پس یهودا گفت: «وی را بیرون آرید تا سوخته شود!»
- پیدایش ۳۸:۲۵حدود ۱۷۲۲ پ.م.
چون او را بیرون میآوردند نزد پدر شوهرخود فرستاده، گفت: «از مالك این چیزها آبستن شدهام»، و گفت: «تشخیص كن كه این مهر و زُنّار و عصا از آن كیست.»
- پیدایش ۳۸:۲۶حدود ۱۷۲۲ پ.م.
و یهودا آنها را شناخت، و گفت: «او از من بیگناهتر است، زیرا كه او را به پسر خود شیله ندادم.» و بعد او را دیگر نشناخت.
- پیدایش ۳۸:۲۷حدود ۱۷۲۲ پ.م.
و چون وقت وضع حملش رسید، اینك توأمان در رحمش بودند.
- پیدایش ۳۸:۲۸حدود ۱۷۲۲ پ.م.
و چون میزایید، یكی دست خود را بیرون آورد كه در حال قابله ریسمانی قرمز گرفته، بر دستش بست و گفت: «این اول بیرون آمد.»
- پیدایش ۳۸:۲۹حدود ۱۷۲۱ پ.م.
و دست خود را بازكشید. و اینك برادرش بیرون آمد و قابله گفت: «چگونه شكافتی؟ این شكاف بر تو باد.» پس او را فارص نام نهاد.
- پیدایش ۳۸:۳۰حدود ۱۷۲۱ پ.م.
بعد از آن برادرش كه ریسمان قرمز را بر دست داشت بیرون آمد، و او را زارح نامید.
- پیدایش ۳۹:۱حدود ۱۷۲۸ پ.م.
اما یوسف را به مصر بردند، و مردی مصری، فوطیفار نام كه خواجه و سردار افواج خاصۀ فرعون بود، وی را از دست اسماعیلیانی كه او را بدانجا برده بودند، خرید.
- پیدایش ۳۹:۲حدود ۱۷۲۸ پ.م.
و خداوند با یوسف میبود، و او مردی كامیاب شد، و در خانۀ آقای مصری خود ماند.
- پیدایش ۳۹:۳حدود ۱۷۲۸ پ.م.
و آقایش دید كه خداوند با وی میباشد، و هر آنچه او میكند، خداوند در دستش راست میآورد.
- پیدایش ۳۹:۴حدود ۱۷۲۸ پ.م.
پس یوسف در نظر وی التفات یافت، و او را خدمت میكرد، و او را به خانۀ خود برگماشت و تمام مایملك خویش را بدست وی سپرد.
- پیدایش ۳۹:۵حدود ۱۷۲۸ پ.م.
و واقع شد بعد از آنكه او را بر خانه و تمام مایملك خود گماشته بود، كه خداوند خانۀ آن مصری را بسبب یوسف بركت داد، و بركت خداوند بر همۀ اموالش، چهدر خانه و چه در صحرا بود.
- پیدایش ۳۹:۶حدود ۱۷۲۸ پ.م.
و آنچه داشت به دست یوسف واگذاشت، و از آنچه با وی بود، خبر نداشت جز نانی كه میخورد. و یوسف خوش اندام و نیك منظر بود.
- پیدایش ۳۹:۷حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و بعد از این امور واقع شد كه زن آقایش بر یوسف نظر انداخته، گفت: «با من همخواب شو.»
- پیدایش ۳۹:۸حدود ۱۷۱۹ پ.م.
اما او ابا نموده، به زن آقای خود گفت: «اینك آقایم از آنچه نزد من در خانه است، خبر ندارد، و آنچه دارد، به دست من سپردهاست.
- پیدایش ۳۹:۹حدود ۱۷۱۹ پ.م.
بزرگتری از من در این خانه نیست و چیزی از من دریغ نداشته، جز تو، چون زوجۀ او میباشی؛ پس چگونه مرتكب این شرارت بزرگ بشوم و به خدا خطا ورزم؟»
- پیدایش ۳۹:۱۰حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و اگرچه هر روزه به یوسف سخن میگفت، به وی گوش نمیگرفت كه با او بخوابد یا نزد وی بماند.
- پیدایش ۳۹:۱۱حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و روزی واقع شد كه به خانه درآمد، تا به شغل خود پردازد و از اهل خانه كسی آنجا در خانه نبود.
- پیدایش ۳۹:۱۲حدود ۱۷۱۹ پ.م.
پس جامۀ او را گرفته، گفت: «با من بخواب.» اما او جامۀ خود را به دستش رها كرده، گریخت و بیرون رفت.
- پیدایش ۳۹:۱۳حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و چون او دید كه رخت خود را به دست وی ترك كرد و از خانه گریخت،
- پیدایش ۳۹:۱۴حدود ۱۷۱۹ پ.م.
مردان خانه را صدا زد، و بدیشان بیان كرده، گفت: «بنگرید، مرد عبرانی را نزد ما آورد تا ما را مسخره كند، و نزد من آمد تا با من بخوابد، و به آواز بلند فریاد كردم،
- پیدایش ۳۹:۱۵حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و چون شنید كه به آواز بلند فریاد برآوردم، جامۀ خود را نزد من واگذارده، فرار كرد و بیرون رفت. »
- پیدایش ۳۹:۱۶حدود ۱۷۱۹ پ.م.
پس جامۀ او را نزد خود نگاه داشت، تا آقایش به خانه آمد.
- پیدایش ۳۹:۱۷حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و به وی بدین مضمون ذكركرده، گفت: «آن غلام عبرانی كه برای ما آوردهای، نزد من آمد تا مرا مسخره كند،
- پیدایش ۳۹:۱۸حدود ۱۷۱۹ پ.م.
و چون به آواز بلند فریاد برآوردم، جامۀ خود را پیش من رها كرده، بیرون گریخت. »