Wersety biblijne o Vows

A gdy go zostawiła, przywiodła go z sobą ze trzema cielcami, i z jednem efa mąki, i z łagwią wina, i przywiodła go do domu Pańskiego w Sylo; a dziecię było małe.

Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.

Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;

A wzywaj mię w dzień utrapienia: tedy cię wyrwę, a ty mię uwielbisz.

W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

Będę mieszkał w przybytku twoim na wieki, schraniając się pod zasłonę skrzydeł twoich. Sela.

Niech mieszka na wieki przed obliczem Bożem; zgotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą. Tak będę śpiewał imieniowi twemu na wieki, a śluby moje oddawać będę na każdy dzień.

Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa.

Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.

Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.

Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz.

Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.

Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.

O mój Panie! żem ja sługą twoim, jam sługą twoim, synem służebnicy twojej, rozwiązałeś związki moje.

Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.

Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,

W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.

Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:

Zaiste nie wnijdę do przybytku domu mego, i nie wstąpię na posłanie łoża mego;

I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania,

Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu.

Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.

Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.

Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?