Israel

Albowiemci pożarli Jakóba, a mieszkanie jego spustoszyli.

Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.

Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego.

I idą huf za hufem, a ukazują się przed Bogiem na Syonie.

Przedniejszemu śpiewakowi synom Korego psalm.

Umiłował Pan bramy Syońskie nad wszystkie przybytki Jakóbowe.

Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.

Moc zaiste królewska miłuje sąd; albowiemeś ty ustanowił prawa; sąd i sprawiedliwość w Jakóbie ty wykonujesz.

Oznajmił drogi swe Mojżeszowi, a synom Izraelskim sprawy swoje.

Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

Gdy wychodził Izrael z Egiptu i dom Jakóbowy z narodu obcego,

Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:

Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu.

Albowiem sobie Jakóba Pan obrał, i Izraela za własność swoję.

Błogosławiony, którego Bóg Jakóbowy jest pomocnikiem, którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego;

Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.

I wywyższył róg ludu swego, chwałę wszystkich świętych jego, mianowicie synów Izraelskich, ludu jemu najbliższego. Halleluja.

I pójdzie wiele ludzi, mówiąc: Pójdźcie a wstąpmy na górę Pańską, do domu Boga Jakóbowego, a będzie nas uczył dróg swoich, i będziemy chodzili ścieszkami jego; albowiem z Syonu wyjdzie zakon, a słowo Pańskie z Jeruzalemu.

Domie Jakóbowy! pójdźcie, a chodźmy w światłości Pańskiej.

Aleś ty opuścił lud swój, dom Jakóbowy! gdyż są pełni obrzydliwości narodów wschodnich, i są wieszczkami jako Filistynowie, a w synach cudzych się kochali.

Tedy będę oczekiwał Pana, który skrył oblicze swoje od domu Jakóbowego, i poczekam go.

Posłał Pan słowo do Jakóba, a upadło w Izraelu.