آیات کتاب مقدس دربارهٔ War

ما را نزد همسایگان ما عار گردانیدی. اهانت و سخریّه نزد آنانی که گرداگرد مایند.

ما را در میان امّت‌ها ضربالمثل ساخته‌ای، جنبانیدن سر در میان قومها؛

و رسوایی من همه روزه در نظر من است و خجالت رویم مرا پوشانیده است،

از آواز ملامتگو و فحّاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.

بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید، که چه خرابیها در جهان پیدا نمود.

او جنگها را تا اقصای جهان تسکین می‌دهد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را قطع می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند.

زیرا اینک، پادشاهان جمع شدند، و با هم درگذشتند.

ایشان چون دیدند متعجب گردیدند. و در حیرت افتاده، فرار کردند.

لرزه بر ایشان در آنجا مستولی گردید و درد شدید مثل زنی که می‌زاید.

تو کشتیهای ترشیش را به باد شرقی شکستی.

سخنانِ چربِ زبانشْ نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چربتر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.

{برای سالار مغنیان بر سوسنِ شهادت. مکتوم داود برای تعلیم وقتی که با اَرَمْ نهرین و اَرَمْ صوبَه از در مقاتله بیرون آمد و یوآب برگشته، دوازده هزار نفر از ادومیان را در وادی الملح کُشت} ای خدا ما را دور انداخته، پراکنده ساخته‌ای! خشمناک بودی، بسوی ما رجوع فرما!

زمین را متزلزل ساخته، آن را شکافتهای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.

چیزهای مشکل را به قوم خود نشان داده‌ای. بادهٔ سرگردانی به ما نوشانیده‌ای.

و وحش نیزار را توبیخ فرما و رمهٔ گاوان را با گوساله‌های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. و قومهایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.

در آنجا، برقهای کمان را شکست. سپر و شمشیر و جنگ را، سِلاه.

و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عار ابدی گردانید.

{مزمور آساف} ای خدا، امّت‌ها به میراث تو داخل شده، هیکل قدس تو را بیعصمت ساختند. اورشلیم را خرابه‌ها نمودند.

لاشهای بندگانت را به مرغان هوا برای خوراک دادند و گوشت مقدّسانت را به وحوش صحرا.

خون ایشان را گرداگرد اورشلیم مثل آب ریختند و کسی نبود که ایشان را دفن کند.

چرا امّت‌ها گویند که خدای ایشان کجاست؟ انتقام خون بندگانت که ریخته شده است، بر امّت‌ها در نظر ما معلوم شود.

لیکن دل ایشان را برگردانید تا بر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.

چه طویل شد سکونت جان من با کسی که سلامتی را دشمن می‌دارد!

من از اهل سلامتی هستم، لیکن چونسخن می‌گویم، ایشان آماده جنگ می‌باشند.

خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد و ایشان را به صخره‌ها بزند.