Skip to content

آیات کتاب مقدس دربارهٔ God

662 آیه · 46 جنبه

آیات کلیدی کتاب مقدس

پالایش بر اساس کتاب
  1. آسمان و زمین زایل خواهد شد، لیکن سخنان من هرگز زایل نخواهد شد.

  2. لیکن هرگاه آن غلام شریر با خود گوید که آقای من در آمدن تأخیر می‌نماید،

  3. و شروع کند به زدن همقطاران خود و خوردن و نوشیدن با می‌گساران،

  4. هرآینه آقای آن غلام آید، در روزی که منتظر نباشد و در ساعتی که نداند،

  5. و او را دو پاره کرده، نصیبش را با ریاکاران قرار دهد در مکانی که گریه و فشار دندان خواهد بود.

  6. بندهٔ خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیّت خویش،

  7. چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریّت او تا ابدالآباد.

  8. خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقّد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد

  9. و شاخ نجاتی برای ما برافراشت، در خانهٔ بندهٔ خود داود.

  10. چنانچه به زبان مقدّسین گفت که، از بدوِ عالم انبیای او می‌بودند،

  11. تا رحمت را بر پدران ما بجا آرد و عهد مقدّس خود را تذکّر فرماید،

  12. سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یاد کرد،

  13. پس این مَثَل را آورد که شخصی درخت انجیری در تاکستان خود غرس نمود و چون آمد تا میوه از آن بجوید، چیزی نیافت.

  14. پس به باغبان گفت، اینک، سه سال است می‌آیم که از این درخت انجیر میوه بطلبم و نمی‌یابم، آن را ببُر. چرا زمین را نیز باطل سازد؟

  15. در جواب وی گفت، ای آقا امسال هم آن را مهلت ده تا گِردَش را کنده کود بریزم،

  16. پس اگر ثمر آوَرَد والاّ بعد از آن، آن را ببُر.

  17. کیست از شما که صد گوسفند داشته باشد و یکی از آنها گم شود که آن نود و نه را در صحرا نگذارد و از عقب آن گمشده نرود تا آن را بیابد؟

  18. پس چون آن را یافت، به شادی بر دوش خود می‌گذارد،

  19. و به خانه آمده، دوستان و همسایگان را می‌طلبد و بدیشان می‌گوید با منشادی کنید زیرا گوسفند گمشده خود را یافته‌ام.

  20. به شما می‌گویم که بر این منوال خوشی در آسمان رخ می‌نماید به‌سبب توبه یک گناهکار بیشتر از برای نود و نه عادل که احتیاج به توبه ندارند.

  21. باز گفت، شخصی را دو پسر بود.

  22. روزی پسر کوچک به پدر خود گفت، ای پدر، رَصَدِ اموالی که باید به من رسد، به من بده. پس او مایملک خود را بر این دو تقسیم کرد.

  23. و چندی نگذشت که آن پسر کهتر، آنچه داشت جمع کرده، به ملکی بعید کوچ کرد و به عیّاشی ناهنجار، سرمایه خود را تلف نمود.

  24. و چون تمام را صرف نموده بود، قحطی سخت در آن دیار حادث گشت و او به محتاج شدن شروع کرد.

  25. پس رفته، خود را به یکی از اهل آن ملک پیوست. وی او را به املاک خود فرستاد تا گرازبانی کند.