آیات کتاب مقدس دربارهٔ Church (2)

تو برخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیرا وقتی است که بر او رأفت کنی و زمان معّین رسیده‌است.

چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.

زیرا که از بلندی قدس خود نگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.

تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.

تا نام خداوند را در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را در اورشلیم،

{سرود درجات} چون خداوند اسیران صهیون را باز آورد، مثل خواب بینندگان شدیم.

آنگاه دهان ما از خنده پر شد و زبان ما از ترنّم. آنگاه در میان امّت‌ها گفتند که خداوند با ایشان کارهای عظیم کرده است.

خداوند تو را از صهیون برکت خواهد داد، و در تمام ایّام عمرت سعادت اورشلیم را خواهی دید.

پسرانِ پسران خود را خواهی دید. سلامتی بر اسرائیل باد.

زیرا که خداوند صهیون را برگزیده است و آن را برای مسکن خویش مرغوب فرموده.

این است آرامگاه من تا ابدالآباد. اینجا ساکن خواهم بود زیرا در این رغبت دارم.

آذوقه آن را هرآینه برکت خواهم داد و فقیرانش را به نان سیر خواهم ساخت،

و کاهنانش را به نجات ملبّس خواهم ساخت و مقدّسانش هرآینه ترنّم خواهند نمود.

{سرود درجات از داود} اینک، چه خوش و چه دلپسند است که برادران به یکدلی با هم ساکن شوند.

مثل روغنِ نیکو بر سر است که به ریش فرود می‌آید، یعنی به ریش هارون که به دامن ردایش فرود می‌آید.

و مثل شبنم حرمون است که بر کوه‌های صهیون فرود می‌آید. زیرا که در آنجا خداوند برکت خود را فرموده است، یعنی حیات را تا ابدالآباد.

{سرود درجات} هان خداوند را متبارک خوانید، ای جمیع بندگان خداوند که شبانگاه در خانهٔ خداوند میایستید!

دستهای خود را به قدس برافرازید، و خداوند را متبارک خوانید.

خداوند که آسمان و زمین را آفرید، تو را از صهیون برکت خواهد داد.

نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم و گریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.

بربطهای خود را آویختیم بر درختان بید که در میان آنها بود.

زیرا آنانی که ما را به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرود خواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی {خواستند} که یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.

چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟

اگر تو را ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.

اگر تو را به یاد نیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم را بر همهٔ شادمانی خود ترجیح ندهم.