Wersety biblijne o Wicked

Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.

Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.

Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.

Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

Takoweć są mieszkania niezbożnego, i do tego przychodzi temu, który nie zna Boga.

Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.