Przejdź do treści

circa 800–400 BC

The Hebrew Prophets

God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.

3,706 wersetów · 14 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. Ozeasza 10:14ok. 740 p.n.e.

    Dlategoż powstanie rozruch między ludem twoim, a wszystkie zamki twoje poburzone będą, tak jako poburzył Salman Bet Arbel w dzień bitwy; matki z synami roztrącone będą.

  2. Ozeasza 10:15ok. 740 p.n.e.

    Oto tak wam uczyni Betel dla wielkiej złości waszej; król Izraelski na świtaniu do szczętu zgładzony będzie.

  3. Ozeasza 11:1ok. 740 p.n.e.

    Gdy Izrael był dziecięciem, miłowałem go, a z Egiptu wezwałem syna mego.

  4. Ozeasza 11:2ok. 740 p.n.e.

    Wzywali ich prorocy, ale oni tem więcej uchodzili od oblicza ich, Baalom ofiary czynili, a bałwanom rytym kadzili.

  5. Ozeasza 11:3ok. 740 p.n.e.

    Chociażem Ja Efraima na nogi stawiał, przecie on ich brał na ramiona swoje; a nie chcieli znać, żem Ja ich leczył.

  6. Ozeasza 11:4ok. 740 p.n.e.

    Powrozami ludzkiemi pociągałem ich, powrozami miłości, a byłem im jako którzy odejmują jarzmo z czeluści ich, i dawałem im pokarm.

  7. Ozeasza 11:5ok. 740 p.n.e.

    Nie wrócić się do ziemi Egipskiej: ale Assur będzie królem jego, przeto że się nie chcieli nawrócić do mnie.

  8. Ozeasza 11:6ok. 740 p.n.e.

    Nadto miecz będzie trwać w miastach jego, i skazi zawory jego, a pożre ich dla rady ich.

  9. Ozeasza 11:7ok. 740 p.n.e.

    Bo lud mój udał się na to, aby się odwracał odemnie; a chociaż go wołają do Najwyższego, przecież go nikt nie wywyższa.

  10. Ozeasza 11:8ok. 740 p.n.e.

    Jakożbym cię podał, o Efraimie? jakożbym cię podał, o Izraelu? jakożbym cię podał jako Adamę i położył jako Seboim? Ale się obróciło we mnie serce moje, nawet i wnętrzności litości poruszyły się.

  11. Ozeasza 11:9ok. 740 p.n.e.

    Nie wykonam gniewu zapalczywości mojej, nie udam się na skażenie Efraima; bom Ja Bóg, a nie człowiek, w pośrodku ciebie święty, i nie przyjdę przeciwko miastu.

  12. Ozeasza 11:10ok. 740 p.n.e.

    Pójdą za Panem, który jako lew będzie ryczał; on zaiste tak ryczeć będzie, że ze strachem przybieżą synowie od morza.

  13. Ozeasza 11:11ok. 740 p.n.e.

    Ze strachem przybieżą jako ptaki z Egiptu, i jako gołębica z ziemi Assyryjskiej, i posadzę ich w domach ich, mówi Pan.

  14. Ozeasza 11:12ok. 740 p.n.e.

    Efraimczycy mię ogarnęli kłamstwem, a dom Izraelski zdradą, gdy jeszcze Juda panował z Bogiem, a z świętymi wierny był.

  15. Ozeasza 12:1ok. 725 p.n.e.

    Efraim się karmi wiatrem, a goni wiatr wschodni, przez cały dzień mnoży kłamstwo i spustoszenie; bo przymierze z Assyryjczykami stanowi, i oliwę do Egiptu wynosi.

  16. Ozeasza 12:2ok. 725 p.n.e.

    Ma też Pan poswarek z Judą, a nawiedzi Jakóba według dróg jego, według spraw jego odda mu.

  17. Ozeasza 12:3ok. 725 p.n.e.

    Jeszcze w żywocie za piętę dzierżył brata swego, a mocą swoją mężnie sobie poczynał z Bogiem.

  18. Ozeasza 12:4ok. 725 p.n.e.

    Mężnie, mówię, sobie poczynał z Aniołem, a przemógł; płakał i prosił go; w Betelu go znalazł, i tam mówił z nami.

  19. Ozeasza 12:5ok. 725 p.n.e.

    Toć jest Pan, Bóg zastępów, Pan jest pamiętne imię jego.

  20. Ozeasza 12:6ok. 725 p.n.e.

    Przetoż się ty do Boga twego nawróć, miłosierdzia i sądu przestrzegaj, a oczekiwaj zawżdy na Boga twego.

  21. Ozeasza 12:7ok. 725 p.n.e.

    Kupcem jest, w którego ręku są szale fałszywe; gwałt umiłował.

  22. Ozeasza 12:8ok. 725 p.n.e.

    I mówi Efraim: Zaiste zbogaciłem się, nabyłem sobie bogactw we wszystkich pracach moich, nie znajdą przy mnie nieprawości, coby grzechem była.

  23. Ozeasza 12:9ok. 725 p.n.e.

    Alem Ja jest Panem, Bogiem twoim, od wyjścia z ziemi Egipskiej; jeszczeć dopuszczę mieszkać w namiotach, jako za dni uroczystych świąt;

  24. Ozeasza 12:10ok. 725 p.n.e.

    A mówiąc przez proroków widzenia wiele pokazywać będę, a przez proroków podobieństwa podawać będę.

  25. Ozeasza 12:11ok. 725 p.n.e.

    Czyli tylko w Galaad była nieprawość i marność? I w Galgalu woły ofiarują, owszem, i ołtarzów ich pełno jako gromad na zagonach pól moich.