circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۳۴:۴حدود ۵۸۹ پ.م.
لیكن ای صدقیا پادشاه یهودا كلام خداوند را بشنو. خداوند درباره تو چنین میگوید: به شمشیر نخواهی مرد،
- ارمیا ۳۴:۵حدود ۵۸۹ پ.م.
بلكه بسلامتی خواهی مرد. و چنانكه برای پدرانت یعنی پادشاهان پیشین كه قبل از تو بودند (عطریات) سوزانیدند، همچنان برای تو خواهند سوزانید و برای تو ماتم گرفته، خواهند گفت: آه ای آقا. زیرا خداوند میگوید: من این سخن را گفتم.»
- ارمیا ۳۴:۶حدود ۵۸۹ پ.م.
پس ارمیا نبی تمامی این سخنان را به صدقیا پادشاه یهودا در اورشلیم گفت،
- ارمیا ۳۴:۷حدود ۵۸۹ پ.م.
هنگامی كه لشكر پادشاه بابل با اورشلیم و با همه شهرهای باقی یهودا یعنی با لاكیش و عَزِیقَه جنگ مینمودند. زیرا كه این دو شهر از شهرهای حصاردار یهودا فقط باقی مانده بود.
- ارمیا ۳۴:۸حدود ۵۸۹ پ.م.
كلامی كه از جانب خداوند بر ارمیا نازل شد بعد از آنكهصدقیا پادشاه با تمامی قومی كه در اورشلیم بودند عهد بست كه ایشان به آزادی ندا نمایند،
- ارمیا ۳۴:۹حدود ۵۸۹ پ.م.
تا هر كس غلام عبرانی خود و هر كس كنیز عبرانیه خویش را به آزادی رها كند و هیچكس برادر یهود خویش را غلام خود نسازد.
- ارمیا ۳۴:۱۰حدود ۵۸۹ پ.م.
پس جمیع سروران و تمامی قومی كه داخل این عهد شدند اطاعت نموده، هر كدام غلام خود را و هر كدام كنیز خویش را به آزادی رها كردند و ایشان را دیگر به غلامی نگاه نداشتند بلكه اطاعت نموده، ایشان را رهایی دادند.
- ارمیا ۳۴:۱۱حدود ۵۸۹ پ.م.
لكن بعد از آن ایشان برگشته، غلامان و كنیزان خود را كه به آزادی رها كرده بودند، باز آوردند و ایشان را به عُنف به غلامی و كنیزی خود گرفتند.
- ارمیا ۳۴:۱۲حدود ۵۸۹ پ.م.
و كلام خداوند بر ارمیا از جانب خداوند نازل شده، گفت:
- ارمیا ۳۴:۱۳حدود ۵۸۹ پ.م.
«یهوه خدای اسرائیل چنین میگوید: من با پدران شما در روزی كه ایشان را از زمین مصر از خانه بندگی بیرون آوردم عهد بسته، گفتم
- ارمیا ۳۴:۱۴حدود ۵۸۹ پ.م.
كه در آخر هر هفت سال هر كدام از شما برادر عبرانی خود را كه خویشتن را به تو فروخته باشد رها كنید. و چون تو را شش سال بندگی كرده باشد، او را از نزد خود به آزادی رهایی دهی. اما پدران شما مرا اطاعت ننمودند و گوش خود را به من فرا نداشتند.
- ارمیا ۳۴:۱۵حدود ۵۸۹ پ.م.
و شما در این زمان بازگشت نمودید و آنچه در نظر من پسند است بجا آوردید. و هر كس برای همسایه خود به آزادی ندا نموده، در خانهای كه به اسم من نامیده شده است عهد بستید.
- ارمیا ۳۴:۱۶حدود ۵۸۹ پ.م.
اما از آن روتافته اسم مرا بیعصمت كردید و هر كدام از شما غلام خود را و هر كس كنیز خویش را كه ایشان را برحسب میل ایشان به آزادی رها كرده بودید، باز آوردیدو ایشان را به عنف به غلامی و كنیزی خود گرفتید.
- ارمیا ۳۴:۱۷حدود ۵۸۹ پ.م.
بنابراین خداوند چنین میگوید: چونكه شما مرا اطاعت ننمودید و هر كس برای برادر خود و هر كدام برای همسایه خویش به آزادی ندا نكردید، اینك خداوند میگوید: من برای شما آزادی را به شمشیر و وبا و قحط ندا میكنم و شما را در میان تمامی ممالك جهان مشوّش خواهم گردانید.
- ارمیا ۳۴:۱۸حدود ۵۸۹ پ.م.
و تسلیم خواهم كرد كسانی را كه از عهد من تجاوز نمودند و وفا ننمودند به كلام عهدی كه به حضور من بستند، حینی كه گوساله را دو پاره كرده، در میان پارههایش گذاشتند.
- ارمیا ۳۴:۱۹حدود ۵۸۹ پ.م.
یعنی سروران یهودا و سروران اورشلیم و خواجهسرایان و كاهنان و تمامی قوم زمین را كه در میان پارههای گوساله گذر نمودند.
- ارمیا ۳۴:۲۰حدود ۵۸۹ پ.م.
و ایشان را به دست دشمنان ایشان و به دست آنانی كه قصد جان ایشان دارند، خواهم سپرد و لاشهای ایشان خوراك مرغان هوا و حیوانات زمین خواهد شد.
- ارمیا ۳۴:۲۱حدود ۵۸۹ پ.م.
و صدقیا پادشاه یهودا و سرورانش را به دست دشمنان ایشان و به دست آنانی كه قصد جان ایشان دارند و به دست لشكر پادشاه بابل كه از نزد شما رفتهاند تسلیم خواهم كرد.
- ارمیا ۳۴:۲۲حدود ۵۸۹ پ.م.
اینك خداوند میگوید من امر میفرمایم و ایشان را به این شهر باز خواهم آورد و با آن جنگ كرده، آن را خواهند گرفت و به آتش خواهند سوزانید و شهرهای یهودا را ویران و غیرمسكون خواهم ساخت.»
- ارمیا ۳۵:۱حدود ۶۰۷ پ.م.
كلامی كه از جانب خداوند در ایام یهُویاقیم بن یوشیا پادشاه یهودا بر ارمیا نازل شده، گفت:
- ارمیا ۳۵:۲حدود ۶۰۷ پ.م.
«به خانه رِكابیان برو و به ایشان سخن گفته، ایشان را به یكی از حجرههای خانه خداوند بیاور و به ایشان شراب بنوشان.»
- ارمیا ۳۵:۳حدود ۶۰۷ پ.م.
پس یازَنْیا ابن ارمیا ابن حَبَصِنْیا و برادرانش و جمیع پسرانش و تمامی خاندان ركابیان را برداشتم،
- ارمیا ۳۵:۴حدود ۶۰۷ پ.م.
و ایشان را به خانه خداوند به حجره پسران حانان بن یجْدَلِیا مرد خدا كه به پهلوی حُجره سروران و بالای حجره مَعَسِیا ابن شَلُّوم، مستحفظ آستانه بود آوردم.
- ارمیا ۳۵:۵حدود ۶۰۷ پ.م.
و كوزههای پر از شراب و پیالهها پیش ركابیان نهاده، به ایشان گفتم: «شراب بنوشید.»
- ارمیا ۳۵:۶حدود ۶۰۷ پ.م.
ایشان گفتند: «شراب نمینوشیم زیرا كه پدر ما یوناداب بن رِكاب ما را وصیت نموده، گفت كه شما و پسران شما ابداً شراب ننوشید.