TRV
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۳۶:۱۳حدود ۶۰۶ پ.م.
پس میكایا تمامی سخنانی را كه از باروك وقتی كه آنها را به گوش خلق از طومار میخواند شنید برای ایشان باز گفت.
- ارمیا ۳۶:۱۴حدود ۶۰۶ پ.م.
آنگاه تمامی سروران یهودی ابن نَتَنْیا ابن شَلَمْبا ابن كُوشی را نزد باروك فرستادند تا بگوید: «آن طوماری را كه به گوش قوم خواندی به دست خود گرفته، بیا.» پس باروك بن نَیریا طومار را به دست خود گرفته، نزد ایشان آمد.
- ارمیا ۳۶:۱۵حدود ۶۰۶ پ.م.
و ایشان وی را گفتند: «بنشین و آن را به گوشهای ما بخوان.» و باروك به گوش ایشان خواند.
- ارمیا ۳۶:۱۶حدود ۶۰۶ پ.م.
و واقع شد كه چون ایشان تمامی این سخنان را شنیدند با ترس به یكدیگر نظر افكندند و به باروك گفتند: «البته تمامی این سخنان را به پادشاه بیان خواهیم كرد.»
- ارمیا ۳۶:۱۷حدود ۶۰۶ پ.م.
و از باروك سؤال كرده، گفتند: «ما را خبر بده كه تمامی این سخنان را چگونه از دهان او نوشتی.»
- ارمیا ۳۶:۱۸حدود ۶۰۶ پ.م.
باروك به ایشان گفت: «او تمامی این سخنان را از دهان خود برای من میخواند و من با مركّب در طومار مینوشتم.»
- ارمیا ۳۶:۱۹حدود ۶۰۶ پ.م.
سروران به باروك گفتند: «تو و ارمیا رفته، خویشتن را پنهان كنید تا كسی نداند كه كجا میباشید.»
- ارمیا ۳۶:۲۰حدود ۶۰۶ پ.م.
پس طومار را در حجره اَلِیشاماع كاتب گذاشته، به سرای پادشاه رفتند وتمامی این سخنان را به گوش پادشاه باز گفتند.
- ارمیا ۳۶:۲۱حدود ۶۰۶ پ.م.
و پادشاه یهودی را فرستاد تا طومار را بیاورد و یهودی آن را از حجره الیشاماع كاتب آورده، در گوش پادشاه و در گوش تمامی سرورانی كه به حضور پادشاه حاضر بودند خواند.
- ارمیا ۳۶:۲۲حدود ۶۰۶ پ.م.
و پادشاه در ماه نهم در خانه زمستانی نشسته و آتش پیش وی بر منقل افروخته بود.
- ارمیا ۳۶:۲۳حدود ۶۰۶ پ.م.
و واقع شد كه چون یهودی سه چهار ورق خوانده بود، (پادشاه) آن را با قلمتراش قطع كرده، در آتشی كه بر منقل بود انداخت تا تمامی طومار در آتشی كه در منقل بود سوخته شد.
- ارمیا ۳۶:۲۴حدود ۶۰۶ پ.م.
و پادشاه و همه بندگانش كه تمامی این سخنان را شنیدند، نه ترسیدند و نه جامه خود را چاك زدند.
- ارمیا ۳۶:۲۵حدود ۶۰۶ پ.م.
لیكن اَلناتان و دَلایا و جَمَریا از پادشاه التماس كردند كه طومار را نسوزاند اما به ایشان گوش نگرفت.
- ارمیا ۳۶:۲۶حدود ۶۰۶ پ.م.
بلكه پادشاه یرَحْمِیئیل شاهزاده و سَرایا ابن عَزَرْئیل و شَلَمْیا ابن عَبْدِئیل را امر فرمود كه باروك كاتب و ارمیا نبی را بگیرند. اما خداوند ایشان را مخفی داشت.
- ارمیا ۳۶:۲۷حدود ۶۰۶ پ.م.
و بعد از آنكه پادشاه طومار و سخنانی را كه باروك از دهان ارمیا نوشته بود سوزانید، كلام خداوند بر ارمیا نازل شده، گفت:
- ارمیا ۳۶:۲۸حدود ۶۰۶ پ.م.
«طوماری دیگر برای خود باز گیر و همه سخنان اولین را كه در طومار نخستین كه یهویاقیم پادشاه یهودا آن را سوزانید بر آن بنویس.
- ارمیا ۳۶:۲۹حدود ۶۰۶ پ.م.
و به یهویاقیم پادشاه یهودا بگو خداوند چنین میفرماید: تو این طوماررا سوزانیدی و گفتی چرا در آن نوشتی كه پادشاه بابل البته خواهد آمد و این زمین را خراب كرده، انسان و حیوان را از آن نابود خواهد ساخت.
- ارمیا ۳۶:۳۰حدود ۶۰۶ پ.م.
بنابراین خداوند درباره یهویاقیم پادشاه یهودا چنین میفرماید كه برایش كسی نخواهد بود كه بر كرسی داود بنشیند و لاش او روز در گرما و شب در سرما بیرون افكنده خواهد شد.
- ارمیا ۳۶:۳۱حدود ۶۰۶ پ.م.
و بر او و بر ذریتّش و بر بندگانش عقوبت گناه ایشان را خواهم آورد و بر ایشان و بر سكنه اورشلیم و مردان یهودا تمامی آن بلا را كه دربارهایشان گفتهام خواهم رسانید زیرا كه مرا نشنیدند.»
- ارمیا ۳۶:۳۲حدود ۶۰۶ پ.م.
پس ارمیا طوماری دیگر گرفته، به باروك بن نیریای كاتب سپرد و او تمامی سخنان طوماری را كه یهویاقیم پادشاه یهودا به آتش سوزانیده بود از دهان ارمیا در آن نوشت و سخنان بسیاری نیز مثل آنها بر آن افزوده شد.
- ارمیا ۳۷:۱حدود ۵۹۸ پ.م.
و صدقیا ابن یوشیا پادشاه به جای كُنیاهو ابن یهویاقیم كه نبوكدرصّر پادشاه بابل او را بر زمین یهودا به پادشاهی نصب كرده بود، سلطنت نمود.
- ارمیا ۳۷:۲حدود ۵۹۸ پ.م.
و او و بندگانش و اهل زمین به كلام خداوند كه به واسطه ارمیا نبی گفته بود گوش ندادند.
- ارمیا ۳۷:۳حدود ۵۹۸ پ.م.
و صدقیا پادشاه، یهُوكَل بن شَلَمْیا و صَفَنیا ابن مَعَسِیا كاهن را نزد ارمیای نبی فرستاد كه بگویند: «نزد یهوه خدای ما به جهت ما استغاثه نما.»
- ارمیا ۳۷:۴حدود ۵۹۸ پ.م.
و ارمیا در میان قوم آمد و شد مینمود زیرا كه او را هنوز در زندان نینداخته بودند.
- ارمیا ۳۷:۵حدود ۵۹۸ پ.م.
و لشكر فرعون از مصر بیرون آمدند و چون كلدانیانی كه اورشلیم را محاصره كردهبودند، خبر ایشان را شنیدند، از پیش اورشلیم رفتند.