پرش به محتوا

circa 605–538 BC

The Babylonian Exile

Jerusalem falls and the temple burns; Ezekiel and Daniel minister among the exiles as Lamentations mourns the city's ruin.

1,784 آیه · 3 کتاب پوشش‌داده‌شده

پالایش بر اساس کتاب
  1. حزقیال ۳۱:۶حدود ۵۸۸ پ.م.

    و همه‌ مرغان‌ هوا در شاخه‌هایش‌ آشیانه‌ ساختند. و تمامی‌ حیوانات‌ صحرا زیر اغصانش‌ بچه‌ آوردند. و جمیع‌ امّت‌های‌ عظیم‌ در سایه‌اش‌ سكنی‌ گرفتند.

  2. حزقیال ۳۱:۷حدود ۵۸۸ پ.م.

    پس‌ در بزرگی‌ خود و در درازی شاخه‌های‌ خویش‌ خوشنما شد چونكه‌ ریشه‌اش‌ نزد آبهای‌ بسیار بود.

  3. حزقیال ۳۱:۸حدود ۵۸۸ پ.م.

    سروهای‌ آزاد باغ‌ خدا آن‌ را نتوانست‌ پنهان‌ كرد. و صنوبرها به‌ شاخه‌هایش‌ مشابهت‌ نداشت‌. و چنارها مثل‌ اغصانش‌ نبود بلكه‌ هیچ‌ درخت‌ در باغ‌ خدا به‌ زیبایی‌ او مشابه‌ نبود.

  4. حزقیال ۳۱:۹حدود ۵۸۸ پ.م.

    من‌ او را به‌ كثرت‌ شاخه‌هایش‌ به‌ حدّی‌ زیبایی‌ دادم‌ كه‌ همه‌ درختان‌ عدن‌ كه‌ در باغ‌ خدا بود بر او حسد بردند.»

  5. حزقیال ۳۱:۱۰حدود ۵۸۸ پ.م.

    بنابراین‌ خداوند یهوه‌ چنین‌ می‌فرماید: «چونكه‌ قدّ تو بلند شده‌ است‌، و او سر خود را در میان‌ ابرها برافراشته‌ و دلش‌ از بلندیش‌ مغرور گردیده‌ است‌،

  6. حزقیال ۳۱:۱۱حدود ۵۸۸ پ.م.

    از این‌ جهت‌ من‌ او را به‌ دست‌ قوّی‌ترین‌ (پادشاه‌) امّت‌ها تسلیم‌ خواهم‌ نمود و او آنچه‌ را كه‌ می‌باید به‌ وی‌ خواهد كرد. و من‌ او را به‌ سبب‌ شرارتش‌ بیرون‌ خواهم‌ انداخت‌.

  7. حزقیال ۳۱:۱۲حدود ۵۸۸ پ.م.

    و غریبان‌ یعنی‌ ستمكیشان‌ امّت‌ها او را منقطع‌ ساخته‌، ترك‌ خواهند نمود. و شاخه‌هایش‌ بر كوهها و در جمیع‌ دره‌ها خواهد افتاد و اغصان‌ او نزد همه‌ وادیهای‌ زمین‌ شكسته‌ خواهد شد. و جمیع‌ قوم‌های‌ زمین‌ از زیر سایه‌ او فرود آمده‌، او را ترك‌ خواهند نمود.

  8. حزقیال ۳۱:۱۳حدود ۵۸۸ پ.م.

    و همه‌ مرغان‌ هوا بر تنه‌ افتاده‌ او آشیانه‌ گرفته‌، تمامی‌ حیوانات‌ صحرا بر شاخه‌هایش‌ ساكن‌ خواهند شد.

  9. حزقیال ۳۱:۱۴حدود ۵۸۸ پ.م.

    تا آنكه‌ هیچكدام‌ از درختانی‌ كه‌ نزد آبها می‌باشند قدّ خود را بلند نكنند و سرهای‌ خود را در میان‌ ابرها برنیفرازند. و زورآوران‌ آنها از همگانی‌ كه‌ سیراب‌ می‌باشند، در بلندی‌ خود نایستند. زیرا كه‌ جمیع‌ آنها در اسفلهای‌ زمین‌ در میان‌ پسران‌ انسانی‌ كه‌ به‌ هاویه‌ فرود می‌روند به‌ مرگ‌ تسلیم‌ شده‌اند.»

  10. حزقیال ۳۱:۱۵حدود ۵۸۸ پ.م.

    و خداوند یهوه‌ چنین‌ می‌گوید: «در روزی‌كه‌ او به‌ عالم‌ اموات‌ فرود می‌رود، من‌ ماتمی‌ برپا می‌نمایم‌ و لجّه‌ را برای‌ وی‌ پوشانیده‌، نهرهایش‌ را باز خواهم‌ داشت‌. و آبهای‌ عظیم‌ باز داشته‌ خواهد شد و لبنان‌ را برای‌ وی‌ سوگوار خواهم‌ كرد. و جمیع‌ درختان‌ صحرا برایش‌ ماتم‌ خواهند گرفت.

  11. حزقیال ۳۱:۱۶حدود ۵۸۸ پ.م.

    و چون‌ او را با آنانی‌ كه‌ به‌ هاویه‌ فرود می‌روند به‌ عالم‌ اموات‌ فرود آورم‌، آنگاه‌ امّت‌ها را از صدای‌ انهدامش‌ متزلزل‌ خواهم‌ ساخت‌. و جمیع‌ درختان‌ عدن‌ یعنی‌ برگزیده‌ و نیكوترین‌ لبنان‌ از همگانی‌ كه‌ سیراب‌ می‌شوند، در اسفلهای‌ زمین‌ تسلّی‌ خواهند یافت‌.

  12. حزقیال ۳۱:۱۷حدود ۵۸۸ پ.م.

    و ایشان‌ نیز با مقتولان‌ شمشیر و انصارش‌ كه‌ در میان‌ امّت‌ها زیر سایه‌ او ساكن‌ می‌بودند، همراه‌ وی‌ به‌ عالم‌ اموات‌ فرود خواهند رفت‌.

  13. حزقیال ۳۱:۱۸حدود ۵۸۸ پ.م.

    به‌ كدام‌ یك‌ از درختان‌ عدن‌ در جلال‌ و عظمت‌ چنین‌ شباهت‌ داشتی‌؟ امّا با درختان‌ عدن‌ به‌ اسفلهای‌ زمین‌ تو را فرود خواهند آورد و در میان‌ نامختونان‌ با مقتولان‌ شمشیر خواهی‌ خوابید. خداوند یهوه‌ می‌گوید كه‌ فرعون‌ و تمامی‌ جماعتش‌ این‌ است‌.»

  14. حزقیال ۳۲:۱حدود ۵۸۷ پ.م.

    و در روز اوّل‌ ماه‌ دوازدهم‌ از سال ‌دوازدهم‌ واقع‌ شد كه‌ كلام‌ خداوند بر من‌ نازل‌ شده‌، گفت‌:

  15. حزقیال ۳۲:۲حدود ۵۸۷ پ.م.

    «ای‌ پسر انسان‌ برای‌ فرعون‌ پادشاه‌ مصر مرثیه‌ بخوان‌ و او را بگو تو به‌ شیر ژیان‌ امّت‌ها مشابه‌ می‌بودی‌، امّا مانند اژدها در دریا هستی‌ و آب‌ را از بینی‌ خود می‌جهانی‌ و آبها را به‌ پایهای‌ خود حركت‌ داده‌، نهرهای‌ آنها را گل‌آلود می‌سازی‌.»

  16. حزقیال ۳۲:۳حدود ۵۸۷ پ.م.

    خداوند یهوه‌ چنین‌ می‌گوید: «دام‌ خود را به‌ واسطه‌ گروهی‌ ازقوم‌های‌ عظیم‌ بر تو خواهم‌ گسترانید و ایشان‌ تو را در دام‌ من‌ بر خواهند كشید.

  17. حزقیال ۳۲:۴حدود ۵۸۷ پ.م.

    و تو را بر زمین‌ ترك‌ نموده‌، بر روی‌ صحرا خواهم‌ انداخت‌ و همه‌ مرغان‌ هوا را بر تو فرود آورده‌، جمیع‌ حیوانات‌ زمین‌ را از تو سیر خواهم‌ ساخت‌.

  18. حزقیال ۳۲:۵حدود ۵۸۷ پ.م.

    و گوشت‌ تو را بر كوهها نهاده‌، درهّها را از لاش‌ تو پر خواهم‌ كرد.

  19. حزقیال ۳۲:۶حدود ۵۸۷ پ.م.

    و زمینی‌ را كه‌ در آن‌ شنا می‌كنی‌ از خون‌ تو تا به‌ كوهها سیراب‌ می‌كنم‌ كه‌ وادیها از تو پر خواهد شد.

  20. حزقیال ۳۲:۷حدود ۵۸۷ پ.م.

    و هنگامی‌ كه‌ تو را منطفی‌ گردانم‌، آسمان‌ را خواهم‌ پوشانید و ستارگانش‌ را تاریك‌ كرده‌،آفتاب‌ را به‌ ابرها مستور خواهم‌ ساخت‌ و ماه‌ روشنایی‌ خود را نخواهد داد.

  21. حزقیال ۳۲:۸حدود ۵۸۷ پ.م.

    و خداوند یهوه‌ می‌فرماید، كه‌ تمامی‌ نیرهای‌ درخشنده‌ آسمان‌ را برای‌ تو سیاه‌ كرده‌، تاریكی‌ بر زمینت‌ خواهم‌ آورد.

  22. حزقیال ۳۲:۹حدود ۵۸۷ پ.م.

    و چون‌ هلاكت‌ تو را در میان‌ امّت‌ها بر زمینهایی‌ كه‌ ندانسته‌ای‌ آورده‌ باشم‌، آنگاه‌ دلهای‌ قوم‌های‌ عظیم‌ را محزون‌ خواهم‌ ساخت‌.

  23. حزقیال ۳۲:۱۰حدود ۵۸۷ پ.م.

    و قوم‌های‌ عظیم‌ را بر تو متحیر خواهم‌ ساخت‌. و چون‌ شمشیر خود را پیش‌ روی‌ ایشان‌ جلوه‌ دهم‌، پادشاهان‌ ایشان‌ به‌ شدّت‌ دهشتناك‌ خواهند شد. و در روز انهدام‌ تو هر یك‌ از ایشان‌ برای‌ جان‌ خود هر لحظه‌ای‌ خواهند لرزید.»

  24. حزقیال ۳۲:۱۱حدود ۵۸۷ پ.م.

    زیرا خداوند یهوه‌ چنین‌ می‌گوید: «شمشیر پادشاه‌ بابل‌ بر تو خواهد آمد.

  25. حزقیال ۳۲:۱۲حدود ۵۸۷ پ.م.

    و به‌ شمشیرهای‌ جبّاران‌ كه‌ جمیع‌ ایشان‌ از ستمكیشان‌ امّت‌ها می‌باشند، جمعّیت‌ تو را به‌ زیر خواهم‌ انداخت‌. و ایشان‌ غرور مصر را نابود ساخته‌، تمامی‌ جمعیتش‌ هلاك‌ خواهند شد.