circa AD 48–96
Letters to the Churches
Paul and other apostles write to strengthen, correct, and encourage the scattered churches across the Roman world.
آیات این دوره
- غلاطیان ۱:۲۴حدود ۵۸ م.
و خدا را در من تمجید نمودند.
- غلاطیان ۲:۱حدود ۵۲ م.
پس بعد از چهارده سال با بَرْنابا باز به اورشلیم رفتم و تیطُس را همراه خود بردم.
- غلاطیان ۲:۲حدود ۵۲ م.
ولی به الهام رفتم و انجیلی را که در میان امّتها بدان موعظه میکنم، به ایشان عرضه داشتم، امّا در خلوت به معتبرین، مبادا عبث بدوم یا دویده باشم.
- غلاطیان ۲:۳حدود ۵۲ م.
لیکن تیطُس نیز که همراه من و یونانی بود، مجبور نشد که مختون شود.
- غلاطیان ۲:۴حدود ۵۲ م.
و این بهسبب برادران کَذَبه بود که ایشان را خُفیةً درآوردند و خفیةً درآمدند تا آزادی ما را که در مسیح عیسی داریم، جاسوسی کنند و تا ما را به بندگی درآورند.
- غلاطیان ۲:۵حدود ۵۲ م.
که ایشان را یک ساعت هم به اطاعت در این امر تابع نشدیم تا راستی انجیل در شما ثابت ماند.
- غلاطیان ۲:۶حدود ۵۲ م.
امّا از آنانی که معتبراند که چیزی میباشند (هرچه بودند مرا تفاوتی نیست، خدا بر صورت انسان نگاه نمیکند) زیرا آنانی که معتبراند، به من هیچ نفع نرسانیدند.
- غلاطیان ۲:۷حدود ۵۲ م.
بلکه به خلاف آن، چون دیدند که بشارت نامختونان به من سپرده شد، چنانکه بشارت مختونان به پطرس
- غلاطیان ۲:۸حدود ۵۲ م.
زیرا او که برای رسالت مختونان در پطرس عمل کرد، در من هم برای امّتها عمل کرد
- غلاطیان ۲:۹حدود ۵۲ م.
پس چون یعقوب و کیفا و یوحنّا که معتبر به ارکان بودند، آن فیضی راکه به من عطا شده بود دیدند، دست رفاقت به من و برنابا دادند تا ما به سوی امّتها برویم، چنانکه ایشان به سوی مختونان؛
- غلاطیان ۲:۱۰حدود ۵۲ م.
جز آنکه فقرا را یاد بداریم و خود نیز غیور به کردن این کار بودم.
- غلاطیان ۲:۱۱حدود ۵۲ م.
امّا چون پطرس به انطاکیه آمد، او را روبرو مخالفت نمودم زیرا که مستوجب ملامت بود،
- غلاطیان ۲:۱۲حدود ۵۲ م.
چونکه قبل از آمدنِ بعضی از جانب یعقوب، با امّتها غذا میخورد؛ ولی چون آمدند، از آنانی که اهل ختنه بودند ترسیده، باز ایستاد و خویشتن را جدا ساخت.
- غلاطیان ۲:۱۳حدود ۵۲ م.
و سایر یهودیان هم با وی نفاق کردند، بهحدّی که برنابا نیز در نفاق ایشان گرفتار شد.
- غلاطیان ۲:۱۴حدود ۵۲ م.
ولی چون دیدم که به راستیِ انجیل به استقامت رفتار نمیکنند، پیش روی همه پطرس را گفتم، اگر تو که یهود هستی، به طریق امّتها و نه به طریق یهود زیست میکنی، چون است که امّتها را مجبور میسازی که به طریق یهود رفتار کنند؟
- غلاطیان ۲:۱۵حدود ۵۲ م.
ما که طبعاً یهود هستیم و نه گناهکاران از امّتها،
- غلاطیان ۲:۱۶حدود ۵۲ م.
امّا چونکه یافتیم که هیچکس از اعمال شریعت عادل شمرده نمیشود، بلکه به ایمان به عیسی مسیح، ما هم به مسیح عیسی ایمان آوردیم تا از ایمان به مسیح و نه از اعمال شریعت عادل شمرده شویم، زیرا که از اعمال شریعت هیچ بشری عادل شمرده نخواهد شد.
- غلاطیان ۲:۱۷حدود ۵۲ م.
امّا اگر چون عدالت در مسیح را میطلبیم، خود هم گناهکار یافت شویم، آیا مسیح خادم گناه است؟ حاشا!
- غلاطیان ۲:۱۸حدود ۵۲ م.
زیرا اگر باز بنا کنم آنچه را که خراب ساختم، هرآینه ثابت میکنم که خود متعدّی هستم.
- غلاطیان ۲:۱۹حدود ۵۲ م.
زانرو که من بهواسطهٔٔ شریعت نسبت به شریعت مُردَمْ تا نسبت به خدا زیست کنم.
- غلاطیان ۲:۲۰حدود ۵۲ م.
با مسیح مصلوب شدهام ولی زندگی میکنم لیکن نه من بعد از این، بلکه مسیح در من زندگی میکند. و زندگانی که الحال در جسم میکنم، به ایمانِ بر پسر خدا میکنم که مرا محبّت نمود و خود را برای من داد.
- غلاطیان ۲:۲۱حدود ۵۲ م.
فیض خدا را باطل نمیسازم، زیرا اگر عدالت به شریعت میبود، هرآینه مسیح عبث مرد.
- غلاطیان ۳:۱حدود ۵۸ م.
ای غلاطیانِ بیفهم، کیست که شما را افسون کرد تا راستی را اطاعت نکنید که پیش چشمان شما عیسی مسیح مصلوب شده مُبَیَّن گردید؟
- غلاطیان ۳:۲حدود ۵۸ م.
فقط این را میخواهم از شما بفهمم که روح را از اعمال شریعت یافتهاید یا از خبر ایمان؟
- غلاطیان ۳:۳حدود ۵۸ م.
آیا اینقدر بیفهم هستید که به روح شروع کرده، الآن به جسم کامل میشوید؟