TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
Creation Era
Creation & The Fall
God creates the heavens and earth, forming humanity in his image before sin enters the world.
آیات این دوره
- پیدایش ۳:۲۰حدود ۴۰۰۴ پ.م.
و آدم زن خود را حوا نام نهاد، زیرا كه او مادر جمیع زندگان است.
- پیدایش ۳:۲۱حدود ۴۰۰۴ پ.م.
و خداوند خدا رختها برای آدم و زنش از پوست بساخت و ایشان را پوشانید.
- پیدایش ۳:۲۲حدود ۴۰۰۴ پ.م.
و خداوند خدا گفت: «همانا انسان مثل یكی از ما شده است، كه عارف نیك و بد گردیده. اینك مبادا دست خود را دراز كند و از درخت حیات نیز گرفته بخورَد، و تا به ابد زنده ماند.»
- پیدایش ۳:۲۳حدود ۴۰۰۴ پ.م.
پس خداوند خدا، او را از باغ عدن بیرون كرد تا كار زمینی را كه از آن گرفته شده بود، بكند.
- پیدایش ۳:۲۴حدود ۴۰۰۴ پ.م.
پس آدم را بیرون كرد و به طرف شرقی باغ عدن، كروبیان را مسكن داد و شمشیر آتشباری را كه به هر سو گردش میكرد تا طریق درخت حیات را محافظت كند.
- پیدایش ۴:۱حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و آدم، زن خود حوا را بشناخت و او حامله شده، قائن را زایید و گفت: «مردی از یهوه حاصل نمودم.»
- پیدایش ۴:۲حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و بار دیگر برادر او هابیل را زایید. و هابیل گلهبان بود، و قائن كاركُن زمین بود.
- پیدایش ۴:۳حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و بعد از مرور ایام، واقع شد كه قائن هدیهای از محصول زمین برای خداوند آورد.
- پیدایش ۴:۴حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و هابیل نیز از نخستزادگان گلۀ خویش و پیه آنها هدیهای آورد. و خداوند هابیل و هدیۀ او را منظور داشت،
- پیدایش ۴:۵حدود ۴۰۰۳ پ.م.
اما قائن و هدیۀ او را منظور نداشت. پس خشم قائن به شدت افروخته شده، سر خود را بزیر افكند.
- پیدایش ۴:۶حدود ۴۰۰۳ پ.م.
آنگاه خداوند به قائن گفت: «چرا خشمناك شدی؟ و چرا سر خود را بزیر افكندی؟
- پیدایش ۴:۷حدود ۴۰۰۳ پ.م.
اگر نیكویی میكردی، آیا مقبول نمیشدی؟ و اگر نیكویی نكردی، گناه بر در، در كمین است و اشتیاق تو دارد، اما تو بر وی مسلط شوی. »
- پیدایش ۴:۸حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و قائن با برادر خود هابیل سخن گفت. و واقع شد چون در صحرا بودند، قائن بر برادر خود هابیل برخاسته، او را كشت.
- پیدایش ۴:۹حدود ۴۰۰۳ پ.م.
پس خداوند به قائن گفت: «برادرت هابیل كجاست؟» گفت: «نمیدانم، مگر پاسبان برادرم هستم؟»
- پیدایش ۴:۱۰حدود ۴۰۰۳ پ.م.
گفت: «چه كردهای؟ خون برادرت از زمین نزد من فریاد برمیآورد!
- پیدایش ۴:۱۱حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و اكنون تو ملعون هستی از زمینی كه دهان خود را باز كرد تا خون برادرت را از دستت فرو برد.
- پیدایش ۴:۱۲حدود ۴۰۰۳ پ.م.
هر گاه كار زمین كنی، همانا قوت خود را دیگر به تو ندهد. و پریشان و آواره در جهان خواهی بود.»
- پیدایش ۴:۱۳حدود ۴۰۰۳ پ.م.
قائن به خداوند گفت:«عقوبتـم از تحملـم زیـاده است.
- پیدایش ۴:۱۴حدود ۴۰۰۳ پ.م.
اینك مـرا امـروز بـر روی زمیـن مطـرود ساختـی، و از روی تـو پنهـان خواهـم بـود. و پریشـان و آواره در جهان خواهم بود و واقع میشـود هـر كه مرا یابـد، مـرا خواهـد كشت.»
- پیدایش ۴:۱۵حدود ۴۰۰۳ پ.م.
خداونـد بـه وی گفت: «پس هـر كه قائـن را بكشـد، هفـت چنـدان انتقـام گرفتـه شـود.» و خداونـد به قائـن نشانـیای داد كه هـر كه او را یابـد، وی را نكشــد.
- پیدایش ۴:۱۶حدود ۴۰۰۳ پ.م.
پـس قائن از حضور خداونـد بیـرون رفـت و در زمیـن نـود، بطـرف شرقــی عـدن، ساكــن شـد.
- پیدایش ۴:۱۷حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و قائن زوجۀ خود را شناخت. پس حامله شده، خنوخ را زایید. و شهری بنا میكرد، و آن شهر را به اسم پسر خود، خنوخ نام نهاد.
- پیدایش ۴:۱۸حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و برای خنوخ عیراد متولد شد، و عیراد، مَحُویائیل را آورد، و مَحُویائیل، مَتُوشائیل را آورد، و مَتوشائیل، لَمَك را آورد.
- پیدایش ۴:۱۹حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و لَمَك، دو زن برای خود گرفت، یكی را عاده نام بود و دیگری را ظِلَّه.
- پیدایش ۴:۲۰حدود ۴۰۰۳ پ.م.
و عاده، یابال را زایید. وی پدر خیمهنشینان و صاحبان مواشی بود.