TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
Creation Era
The Great Flood
Humanity's wickedness fills the earth; God preserves Noah and his family through a catastrophic flood.
آیات این دوره
- پیدایش ۶:۱حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و واقع شد كه چون آدمیان شروع كردند به زیاد شدن بر روی زمین و دختران برای ایشان متولد گردیدند،
- پیدایش ۶:۲حدود ۲۴۴۸ پ.م.
پسران خدا دختران آدمیان را دیدند كه نیكومنظرند، و از هر كدام كه خواستند، زنان برای خویشتن میگرفتند.
- پیدایش ۶:۳حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خداوند گفت: «روح من در انسان دائماً داوری نخواهد كرد، زیرا كه او نیز بشر است. لیكن ایام وی صد و بیست سال خواهد بود.»
- پیدایش ۶:۴حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و در آن ایام مردان تنومند در زمین بودند. و بعد از هنگامی كه پسران خدا به دختران آدمیان در آمدند و آنها برای ایشان اولاد زاییدند، ایشان جبارانی بودند كه در زمان سَلَفْ، مردان نامور شدند.
- پیدایش ۶:۵حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خداوند دید كه شرارت انسان در زمین بسیار است، و هر تصور از خیالهای دل وی دائماً محض شرارت است.
- پیدایش ۶:۶حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خداوند پشیمان شد كه انسان را بر زمیـن ساخته بود، و در دل خود محزون گشت.
- پیدایش ۶:۷حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خداوند گفـت: «انسـان را كه آفریـدهام، از روی زمین محو سازم، انسان و بهایم و حشرات و پرندگان هوا را، چونكه متأسف شدم از ساختن ایشـان.»
- پیدایش ۶:۸حدود ۲۴۴۸ پ.م.
اما نـوح در نظـر خداوند التفـات یافـت.
- پیدایش ۶:۹حدود ۲۴۴۸ پ.م.
این است پیدایش نوح. نوح مردی عادل بود، و در عصر خود كامل. و نوح با خدا راه میرفت.
- پیدایش ۶:۱۰حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و نوح سه پسر آورد: سام و حام و یافث.
- پیدایش ۶:۱۱حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و زمین نیز بنظر خدا فاسد گردیده و زمین از ظلم پرشده بود.
- پیدایش ۶:۱۲حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خدا زمین را دید كه اینك فاسد شده است، زیرا كه تمامی بشر راه خود را بر زمین فاسد كرده بودند.
- پیدایش ۶:۱۳حدود ۲۴۴۸ پ.م.
و خدا به نوح گفت: «انتهای تمامی بشر به حضورم رسیده است، زیرا كه زمین بسبب ایشان پر از ظلم شده است. و اینك من ایشان را با زمین هلاك خواهم ساخت.
- پیدایش ۶:۱۴حدود ۲۴۶۸ پ.م.
پس برای خود كشتیای از چوب كوفر بساز، و حُجَرات در كشتی بنا كن و درون و بیرونش را به قیر بیندا.
- پیدایش ۶:۱۵حدود ۲۴۶۸ پ.م.
و آن را بدین تركیب بساز كه طول كشتی سیصد ذراع باشد، و عرضش پنجاه ذراع و ارتفاع آن سی ذراع.
- پیدایش ۶:۱۶حدود ۲۴۶۸ پ.م.
و روشنیای برای كشتی بساز و آن را به ذراعی از بالا تمام كن. و درِ كشتی را در جنب آن بگذار، و طبقات تحتانی و وسطی و فوقانی بساز.
- پیدایش ۶:۱۷حدود ۲۴۶۸ پ.م.
زیرا اینك من طوفان آب را بر زمین میآورم تا هر جسدی را كه روح حیات در آن باشد، از زیر آسمان هلاك گردانم. و هر چه بر زمین است، خواهد مرد.
- پیدایش ۶:۱۸حدود ۲۴۶۸ پ.م.
لكن عهد خود را با تو استوار میسازم، و به كشتی در خواهی آمد، تو و پسرانت و زوجهات و ازواج پسرانت با تو.
- پیدایش ۶:۱۹حدود ۲۴۶۸ پ.م.
و از جمیع حیوانات، از هر ذیجسدی، جفتی از همه به كشتی در خواهی آورد، تا با خویشتن زنده نگاه داری، نر و ماده باشند.
- پیدایش ۶:۲۰حدود ۲۴۶۸ پ.م.
از پرندگان به اجناس آنها، و از بهایـم به اجنـاس آنها، و از همۀ حشـرات زمین به اجناس آنها، دودو از همه نزد تو آینـد تا زنـده نگاه داری.
- پیدایش ۶:۲۱حدود ۲۴۶۸ پ.م.
و از هـر آذوقهای كه خورده شـود، بگیر و نـزد خود ذخیـره نما تا برای تو و آنها خوراك باشد.»
- پیدایش ۶:۲۲حدود ۲۴۶۸ پ.م.
پس نوح چنین كرد و به هرچـه خـدا او را امر فرمـود، عمل نمـود.
- پیدایش ۷:۱حدود ۲۳۴۸ پ.م.
و خداوند به نوح گفت: «تو و تمامی اهل خانهات به كشتی در آیید، زیرا تو را در این عصر به حضور خود عادل دیدم.
- پیدایش ۷:۲حدود ۲۳۴۸ پ.م.
و از همۀ بهایم پاك، هفت هفت، نر و ماده با خود بگیر، و از بهایم ناپاك، دودو، نر و ماده،
- پیدایش ۷:۳حدود ۲۳۴۸ پ.م.
و از پرندگان آسمان نیز هفت هفت، نر و ماده را، تا نسلی بر روی تمام زمین نگاه داری.