Vargje biblike për Temptation

në vend të grurit u rritshin ferra dhe barëra të këqija në vend të elbit".

Këtu mbarojnë fjalët e Jobit.

Përsa u përket veprave të njerëzve, për fjalën e buzëve të tua, jam ruajtur nga rrugët e njerëzve të furishëm.

Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.

Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.

Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.

Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.

Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.

Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.

Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.

E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.

Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,

dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".

Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.

Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.

Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.

Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.

Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.

Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.

Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.

Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!

Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.

Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,

unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.

Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.