Wersety biblijne o Temptation

Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.

Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.

Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.