Przejdź do treści

circa 605–538 BC

The Babylonian Exile

Jerusalem falls and the temple burns; Ezekiel and Daniel minister among the exiles as Lamentations mourns the city's ruin.

1,784 wersetów · 3 ksiąg objętych

Wersety z tego okresu

Filtruj według księgi
  1. Danijel 5:12ok. 538 p.n.e.

    Dlatego, iż duch obfity, i umiejętność, i zrozumienie, wykładanie snów, i objawienie zagadek, i rozwiązanie rzeczy trudnych znalazły się przy Danijelu, któremu król dał imię Baltazar, teraz tedy niech przyzowią Danijela, a oznajmić ten wykład.

  2. Danijel 5:13ok. 538 p.n.e.

    Tedy przywiedziony jest Danijel do króla; a król mówiąc rzekł Danijelowi: Tyżeś jest on Danijel, któryś jest z synów więźniów Judzkich, którego przywiódł król, ojciec mój, z ziemi Judzkiej?

  3. Danijel 5:14ok. 538 p.n.e.

    Słyszałem zaiste o tobie, iż duch bogów jest w tobie, a oświecenie i rozum i mądrość obfita znalazła się w tobie.

  4. Danijel 5:15ok. 538 p.n.e.

    A teraz przywiedziono przed mię mędrców i praktykarzy, aby mi to pismo przeczytali, i wykład jego oznajmili: wszakże nie mogli wykładu tej rzeczy oznajmić.

  5. Danijel 5:16ok. 538 p.n.e.

    A jam słyszał o tobie, że możesz to, co jest niepojętego, wykładać, a co jest trudnego, rozwiązywać; przetoż teraz, możeszli to pismo przeczytać a wykład jego mnie oznajmić, w szarłat obleczony będziesz, i łańcuch złoty na szyję twoję włożony będzie, a trzecim w królestwie po mnie będziesz.

  6. Danijel 5:17ok. 538 p.n.e.

    Tedy odpowiedział Danijel przed królem i rzekł: Upominki twoje niech tobie zostaną, a dary twoje daj innemu; wszakże pismo przeczytam królowi, i wykład mu oznajmię.

  7. Danijel 5:18ok. 538 p.n.e.

    Ty, królu! słuchaj. Bóg najwyższy królestwo i wielmożność i sławę, i zacność dał Nabuchodonozorowi, ojcu twemu;

  8. Danijel 5:19ok. 538 p.n.e.

    A dla wielmożności, którą mu był dał, wszyscy ludzie, narody i języki drżeli i bali się przed obliczem jego; bo kogo chciał, zabijał, a kogo chciał, żywił, a kogo chciał, wywyższał, a kogo chciał, poniżał.

  9. Danijel 5:20ok. 538 p.n.e.

    Ale gdy się wyniosło serce jego, a duch jego zmocnił się w pysze, złożony jest z stolicy królestwa swego, a sława odjęta była od niego;

  10. Danijel 5:21ok. 538 p.n.e.

    I był wyrzucony od synów ludzkich, a serce jego zwierzęcemu podobne było, i z dzikiemi osłami było mieszkanie jego; trawą się pasł jako wół, i rosą niebieską ciało jego skrapiane było, dokąd nie poznał, że Bóg najwyższy ma władzę nad królestwem ludzkiem, a tego, kogo chce, stanowi nad niem.

  11. Danijel 5:22ok. 538 p.n.e.

    Ty, też, Balsazarze, synu jego! nie upokorzyłeś serca swego, chociażeś to wszystko wiedział.

  12. Danijel 5:23ok. 538 p.n.e.

    Owszem, przeciwko Panu nieba podniosłeś się, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię; a ty i książęta twoi, żony twoje, i założnice twoje, piliście wino z niego; nadto bogi srebrne i złote, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne, którzy nie widzą, ani słyszą, i nic nie wiedzą, chwaliłeś, a Boga, w którego ręku jest tchnienie twoje, i u którego są wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś.

  13. Danijel 5:24ok. 538 p.n.e.

    Przetoż teraz od niego posłana jest ta część ręki, i pismo to wyrażone jest.

  14. Danijel 5:25ok. 538 p.n.e.

    A toć jest pismo, które wyrażone jest: Mene, Mene, Thekel, upharsin.

  15. Danijel 5:26ok. 538 p.n.e.

    A tenci jest wykład tych słów: Mene, zliczył Bóg królestwo twoje i do końca je przywiódł.

  16. Danijel 5:27ok. 538 p.n.e.

    Thekel, zważonyś na wadze, a znalezionyś lekki.

  17. Danijel 5:28ok. 538 p.n.e.

    Peres, rozdzielone jest królestwo twoje, a dane jest Medom i Persom.

  18. Danijel 5:29ok. 538 p.n.e.

    Tedy rozkazał Balsazar; i obleczono Danijela w szarłat, a łańcuch złoty włożono na szyję jego, i obwołano o nim, że ma być trzecim panem w królestwie.

  19. Danijel 5:30ok. 538 p.n.e.

    Tejże nocy zabity jest Balsazar, król Chaldejski.

  20. Danijel 5:31ok. 538 p.n.e.

    A Daryjusz, Medczyk, ujął królestwo, mając lat około sześćdziesiąt i dwa.

  21. Danijel 6:1ok. 538 p.n.e.

    I podobało się Daryjuszowi, aby postanowił nad królestwem sto i dwadzieścia starostów, którzyby byli we wszystkiem królestwie.

  22. Danijel 6:2ok. 538 p.n.e.

    A nad nimi troje książąt, z których był Danijel przedniejszym, którymby oni starostowie liczbę czynili, aby król szkody nie miał.

  23. Danijel 6:3ok. 538 p.n.e.

    A sam Danijel przewyższał onych książąt i starszych, przeto, że duch znamienitszy był w nim, skąd go król myślał postanowić nad wszystkiem królestwem.

  24. Danijel 6:4ok. 538 p.n.e.

    Tedy książęta i starostowie szukali, aby znaleźli przyczynę przeciwko Danijelowi z strony królestwa; wszakże żadnej przyczyny ani wady znaleść nie mogli, ponieważ on był wiernym, ani żadna wina ani wada nie znajdowała się w nim.

  25. Danijel 6:5ok. 538 p.n.e.

    Przetoż rzekli oni mężowie: Nie znajdziemy przeciwko temu Danijelowi żadnej przyczyny, chyba żebyśmy co znaleźli przeciwko niemu w zakonie Boga jego.