Bijbelverzen over Persecution

Op U ben ik geworpen van de baarmoeder af; van den buik mijner moeder aan zijt Gij mijn God.

Zo wees niet verre van mij, want benauwdheid is nabij; want er is geen helper.

Vele varren hebben mij omsingeld, sterke stieren van Basan hebben mij omringd.

Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw.

Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden; mijn hart is als was, het is gesmolten in het midden mijns ingewands.

Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en Gij legt mij in het stof des doods.

Want honden hebben mij omsingeld; een vergadering van boosdoeners heeft mij omgeven; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven.

Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij schouwen het aan, zij zien op mij.

Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad.

Maar Gij, HEERE! wees niet verre; mijn Sterkte! haast U tot mijn hulp.

Red mijn ziel van het zwaard, mijn eenzame van het geweld des honds.

Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op Schoschannim.

Verlos mij, o God! want de wateren zijn gekomen tot aan de ziel.

Ik ben gezonken in grondeloze modder, waar men niet kan staan; ik ben gekomen in de diepten der wateren, en de vloed overstroomt mij.

Ik ben vermoeid van mijn roepen, mijn keel is ontstoken, mijn ogen zijn bezweken, daar ik ben hopende op mijn God.

Die mij zonder oorzaak haten, zijn meer dan de haren mijns hoofds; die mij zoeken te vernielen, die mij om valse oorzaken vijand zijn, zijn machtig geworden; wat ik niet geroofd heb, moet ik alsdan wedergeven.

O God! Gij weet van mijn dwaasheid, en mijn schulden zijn voor U niet verborgen.

Laat hen door mij niet beschaamd worden, die U verwachten, o Heere, HEERE der heirscharen, laat hen door mij niet te schande worden, die U zoeken, o God Israels!

Want om Uwentwil draag ik versmaadheid; schande heeft mijn aangezicht bedekt.

Ik ben mijn broederen vreemd geworden, en onbekend aan mijner moeders kinderen.

Want de ijver van Uw huis heeft mij verteerd; en de smaadheden dergenen, die U smaden, zijn op mij gevallen.

En ik heb geweend in het vasten mijner ziel; maar het is mij geworden tot allerlei smaad.

En ik heb een zak tot mijn kleed aangedaan; maar ik ben hun tot een spreekwoord geworden.

Die in de poort zitten, klappen van mij; en ik ben een snarenspel dergenen, die sterken drank drinken.

Maar mij aangaande, mijn gebed is tot U, o HEERE; er is een tijd des welbehagens, o God! door de grootheid Uwer goedertierenheid; verhoor mij door de getrouwheid Uws heils.