آیات کتاب مقدس دربارهٔ Sin (1)

به گناه خود نزد تو اعتراف کردم و جرم خود را مخفی نداشتم. گفتم، عصیان خود را نزد خداوند اقرار می‌کنم. پس تو آلایش گناهم را عفو کردی، سلاه.

در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.

زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بار گران از طاقتم سنگینتر شده.

زیرا گناهخود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.

پس تو ای خداوند لطف خود را از من باز مدار. رحمت و راستیِ تو دائماً مرا محافظت کند.

زیرا که بلایای بی‌شمار مرا احاطه می‌کند. گناهانم دور مرا گرفته است به حدی که نمی‌توانم دید. از مویهای سر من زیاده است و دل من مرا ترک کرده است.

من گفتم، ای خداوند بر من رحم نما. جان مرا شفا بده زیرا به تو گناه ورزیده‌ام.

مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن.

زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم و گناهم همیشه در نظر من است.

به تو و به تو تنها گناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام، تا در کلام خود مُصّدَق گردی و در داوری خویش مُزکّیٰ شوی.

اینک، در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه به من آبستن گردید.

ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تو مخفی نیست.

لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.

و من وحشی بودم و معرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.

و گناه ایشان را بر ایشان راجع خواهد کرد و ایشان را در شرارت ایشان فانی خواهد ساخت. یَهوه خدای ما ایشان را فانی خواهد نمود.

با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.

در راه‌های خود تفکّر کردم و پایهای خود را به شهادات تو مایل ساختم.

شتابیدم و درنگ نکردم تا اوامر تو را نگاه دارم.

مثل گوسفندِ گم شده، آواره گشتم. بندهٔ خود را طلب نما، زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم.

ای یاه، اگر گناهان را به نظر آوری، کیست ای خداوند که به حضور تو بایستد؟

شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.

بنابراین‌، از میوه‌ طریق‌ خود خواهند خورد، و از تدابیر خویش‌ سیر خواهند شد.

حكیمان‌ وارث‌ جلال‌ خواهند شد، اما احمقان‌ خجالت‌ را خواهند برد.

تقصیرهای‌ شریر او را گرفتار می‌سازد، و به‌ بندهای‌ گناهان‌ خود بسته‌ می‌شود.

او بدون‌ ادب‌ خواهد مرد، و به‌ كثرت‌ حماقت‌ خویش‌ تلف‌ خواهد گردید.