آیات کتاب مقدس دربارهٔ Select Readings

او که بر آسمانها نشسته است می‌خندد. خداوند بر ایشان استهزا می‌کند.

آنگاه در خشم خود بدیشان تکّلم خواهد کرد و به غضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت.

و من پادشاه خود را نصب کرده‌ام، بر کوه مقدّس خود صهیون.

فرمان را اعلام می‌کنم، خداوند به من گفته است، تو پسر من هستی امروز تو را تولید کردم.

از من درخواست کن و امّت‌ها را به میراث تو خواهم داد و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.

ایشان را به عصای آهنین خواهی شکست؛ مثل کوزهٔ کوزه‌گر آنها را خرد خواهی نمود.

و الآن ای پادشاهان تعّقل نمایید! ای داوران جهان متنبّه گردید!

خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!

پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته می‌شود. خوشابحال همهٔٔ آنانی که بر او توکّل دارند.

{برای سالار مغنیان بر جتّیت. مزمور داود} ای یهوه خداوند ما، چه مجید است نام تو در تمامی زمین، که جلال خود را فوق آسمانها گذارده‌ای!

از زبان کودکان و شیرخوارگان به‌سبب خصمانت قوّت را بنا نهادی تا دشمن و انتقام گیرنده را ساکت گردانی.

چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشته‌ای توست، و به ماه و ستارگانی که تو آفریده‌ای،

پس انسان چیست که او را به یاد آوری، و بنی‌آدم که از او تفقد نمایی؟

او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سر او گذاردی.

او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همه‌چیز را زیر پای وی نهادی،

گوسفندان و گاوان جمیعاً، و بهایم صحرا را نیز؛

مرغان هوا و ماهیان دریا را، و هر چه بر راه‌های آبها سیر می‌کند.

ای یهوه خداوند ما، چه مجید است نام تو در تمامیِ زمین!

{برای سالار مغنیان، مزمور داود بندهٔٔ خداوند که کلام این سرود را به خداوند گفت، در روزی که خداوند او را از دست همهٔٔ دشمنانش و از دست شاؤل رهایی داد. پس گفت،} ای خداوند ! ای قوّت من! تو را محبّت می‌نمایم.

خداوند صخرهٔ من است و ملجا و نجات‌دهندهٔٔ من. خدایم صخرهٔ من است که در او پناه می‌برم. سپر من و شاخ نجاتم و قلعهٔ بلند من.

خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس، از دشمنانم رهایی خواهم یافت.

رَسَنهای موت مرا احاطه کرده، و سیلابهای شرارت مرا ترسانیده بود.

رَسَنهای گور دور مرا گرفته بود و دامهای موت پیش روی من درآمده.

در تنگی خود خداوند را خواندم و نزد خدای خویش استغاثه نمودم. او آواز مرا از هیکل خود شنید و استغاثهٔ من به حضورش به گوش وی رسید.

زمین متزلزل و مرتعش شده، اساس کوه‌ها بلرزید و متزلزل گردید چونکه خشم او افروخته شد.