آیات کتاب مقدس دربارهٔ Select Readings

دُخان از بینی او برآمد و نار از دهانش ملتهب گشت و آتشها از آن افروخته گردید.

آسمان را خم کرده، نزول فرمود و زیر پای وی تاریکی غلیظ می‌بود.

برکروبی سوار شده، پرواز نمود و بر بالهای باد طیران کرد.

تاریکی را پردهٔ خود و خیمه‌ای گرداگرد خویش بساخت، تاریکی آبها و ابرهای متراکم را.

از تابشِ پیش روی وی ابرهایش می‌شتافتند، تگرگ و آتشهای افروخته.

و خداوند از آسمان رعد کرده، حضرت اعلی آواز خود را بداد، تگرگ و آتشهای افروخته را.

پس تیرهای خود را فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت، و برقها بینداخت و ایشان را پریشان نمود.

آنگاه عمق‌های آب ظاهر شد و اساس ربع مسکون مکشوف گردید، از تنبیه تو ای خداوند، از نَفْخِهٔ باد بینی تو!

پس، از اعلیٰ فرستاده، مرا برگرفت و از آبهای بسیار بیرون کشید.

و مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد و از خصمانم، زیرا که از من تواناتر بودند.

در روز بلای من پیش رویم درآمدند، لیکن خداوند تکیه‌گاه من بود.

و مرا بجای وسیع بیرون آورد؛ مرا نجات داد زیرا که در من رغبت می‌داشت.

{مزمور داود} خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.

در مرتعهای سبز مرا می‌خواباند. نزد آبهای راحت مرا رهبری می‌کند.

جان مرا برمی‌گرداند و به خاطر نام خود به راه‌های عدالت هدایتم می‌نماید.

چون در وادی سایهٔ موت نیز راه روم از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی؛ عصا و چوبدستی تو مرا تسلی خواهد داد.

سفرهای برای من به حضور دشمنانم می‌گسترانی. سر مرا به روغن تدهین کرده‌ای و کاسهام لبریز شده است.

هرآینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در پی من خواهد بود و در خانهٔ خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالآباد.

{مزمور داود} زمین و پُری آن از آن خداوند است، ربعمسکون و ساکنان آن.

زیرا که او اساس آن را بر دریاها نهاد و آن را بر نهرها ثابت گردانید.

کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که به مکان قدس او ساکن شود؟

او که پاک دست و صافدل باشد، که جان خود را به بطالت ندهد و قسم دروغ نخورد.

او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خود.

این است طبقهٔ طالبان او، طالبان روی تو ای {خدای} یعقوب. سِلاه.

ای دروازه‌ها سرهای خود را برافرازید! ای درهای ابدی برافراشته شوید تا پادشاه جلالداخل شود!