آیات کتاب مقدس دربارهٔ Passover

به درستی که پسر انسان بطوری که دربارهٔ او مکتوب است، رحلت می‌کند. لیکن وای بر آن کسی که پسر انسان به‌واسطهٔ او تسلیم شود. او را بهتر می‌بود که تولد نیافتی.

و چون غذا می‌خوردند، عیسی نان را گرفته، برکت داد و پاره کرده، بدیشان داد و گفت، بگیرید و بخورید که این جسد من است.

و پیالهای گرفته، شکر نمود و به ایشان داد و همه از آن آشامیدند

و بدیشان گفت، این است خون من از عهد جدید که در راه بسیاری ریخته می‌شود.

هرآینه به شما می‌گویم بعد از این از عصیر انگور نخورم تا آن روزی که در ملکوت خدا آن را تازه بنوشم.

و در هر عید یک زندانی، هر که را می‌خواستند، بجهت ایشان آزاد می‌کرد.

و والدین او هر ساله بجهت عید فِصَح، به اورشلیم می‌رفتند.

و چون دوازده ساله شد، موافق رسم عید، به اورشلیم آمدند.

و چون روزها را تمام کرده، مراجعت می‌نمودند، آن طفل یعنی عیسی، در اورشلیم توقّف نمود و یوسف و مادرش نمی‌دانستند.

بلکه چون گمان می‌بردند که او در قافله است، سفر یکروزه کردند و او را در میان خویشان و آشنایان خود می‌جستند.

و چون او را نیافتند، در طلب او به اورشلیم برگشتند.

و بعد از سه روز، او را در هیکل یافتند که در میان معلّمان نشسته، سخنان ایشان را می‌شنود و از ایشان سؤال همی‌کرد.

و هر که سخن او را می‌شنید، از فهم و جوابهای او متحیّر می‌گشت.

چون ایشان او را دیدند، مضطرب شدند. پس مادرش به وی گفت، ای فرزند چرا با ما چنین کردی؟ اینک، پدرت و من غمناک گشته تو را جستجو می‌کردیم.

او به ایشان گفت، از بهر چه مرا طلب می‌کردید، مگر ندانسته‌اید که باید من در امور پدر خود باشم؟

ولی آن سخنی را که بدیشان گفت، نفهمیدند.

امّا چون روز فطیر که در آن می‌بایست فِصَح را ذبح کنند رسید،

پطرس و یوحنّا را فرستاده، گفت، بروید و فِصَح را بجهت ما آماده کنید تا بخوریم.

به وی گفتند، در کجا می‌خواهی مهیّا کنیم؟

ایشان را گفت، اینک، هنگامی که داخل شهر شوید، شخصی با سبوی آب به شما برمی‌خورد. به خانه‌ای که او درآید، از عقب وی بروید،

و به صاحب خانه گویید، استاد تو رامی‌گوید مهمانخانه کجا است تا در آن فِصَح را با شاگردان خود بخورم.

او بالاخانهای بزرگ و مفروش به شما نشان خواهد داد؛ در آنجا مهیّا سازید.

پس رفته چنانکه به ایشان گفته بود یافتند و فِصَح را آماده کردند.

و چون وقت رسید، با دوازده رسول بنشست.

و به ایشان گفت، اشتیاق بی‌نهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فِصَح را با شما بخورم.